IV CSK 604/18

Sygn. akt IV CSK 604/18 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa "R." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. przeciwko Gminie B. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 czerwca 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt V AGa […], I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Pozwana Gmina B. oparła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 kwietnia 2018 r., oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w B., na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego art. 65 § 2, art. 6, art. 76 k.c. i art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz przepisów prawa procesowego art. 382 i art. 381 w zw. z art. 227 k.p.c. Skarżąca uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością wynikającą z oczywistych, kwalifikowanych - zdaniem skarżącej - uchybień Sądu Apelacyjnego w […]. Pozwana powołała się także na istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: „Chodzi mianowicie o zagadnienie relacji między normą zawartą w art. 65 § 2 k.c. oraz art. 76 k.c. w aspekcie rozstrzygnięcia, czy możliwe jest uzupełnienie treści umowy wyrażonej w formie pisemnej, w przypadku, gdy strony tej umowy wyraźnie zastrzegły, pod rygorem nieważności, wymóg formy pisemnej dla wszelkich jej zmian i uzupełnień.” W odpowiedzi na skargę powódka „R.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. wniosła o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli wystąpi przynajmniej jedna z określonych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez podmiot, który składa wniosek (art. 3984 § 2 k.p.c.). Warunki, jakim powinno odpowiadać prawidłowe uzasadnienie wniosku zostały wszechstronnie wyjaśnione w ustabilizowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego. Skarżąca nieskutecznie powołała się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). Prawidłowe uzasadnienie wniosku opartego na tej przyczynie przyjęcia skargi do rozpoznania wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez 3 merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw kasacyjnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.). Uzasadnienie wniosku opartego na tej przyczynie przyjęcia skargi do rozpoznania powinno koncentrować się na wykazaniu tak rozumianej „oczywistości” jej zasadności, nie może natomiast sprowadzać się do powtórzenia, choćby w zmodyfikowanej formie, uzasadnienia podstaw kasacyjnych, ani być sformułowane w sposób, który wymagałby oceny ich zasadności. Uzasadnienie wniosku pozwanej nie zawiera argumentacji prawnej przekonującej o oczywistym charakterze wskazanych w skardze naruszeń prawa, który ewentualnie mógłby świadczyć o oczywistej zasadności skargi. Ujęcie argumentacji w sposób właściwy dla uzasadnienia podstaw skargi wymagałoby niedopuszczalnego na tym etapie postępowania rozpoznania zarzutów kasacyjnych. Z uzasadnienia można wnosić – bo nie zostało to precyzyjnie wyodrębnione - że poza kwalifikowanym, zdaniem skarżącej, naruszeniem art. 65 § 2 k.c. taki charakter przypisywała ona zarzuconemu naruszeniu art. 381 k.p.c. w związku z wadliwym - jej zdaniem - oddaleniem wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka. Wywody na uzasadnienie wniosku nie wykraczają poza zwykłe zarzuty kasacyjne, a co do naruszenia. 381 k.p.c. zostały ponadto sformułowane bez uwzględnienia skutków niezgłoszenia wobec decyzji dowodowej Sądu drugiej instancji zastrzeżenia przewidzianego w art. 162 k.p.c. Należy przy ocenie spełnienia powołanej przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania przypomnieć, że skarga kasacyjna jako szczególny środek zaskarżenia nie służy weryfikacji prawidłowości podstawy faktycznej i prawnej prawomocnych orzeczeń, a rolą Sądu Najwyższego nie jest usuwanie wszystkich ewentualnych wad i uchybień kwestionowanych rozstrzygnięć. Pozwana nieskutecznie powołała się również na przyczynę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Uzasadniając wniosek oparty na tej podstawie, strona wnosząca skargę powinna, poza precyzyjnym sformułowaniem określonego, dotychczas nierozwiązanego problemu prawnego o charakterze abstrakcyjnym 4 oraz wskazaniem przepisu stanowiącego źródło jego powstania, zaprezentować argumentację wykazującą istnienie na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych i występowanie poważnych trudności w jego rozwiązaniu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, nie publ.). Uzasadnienie wniosku nie zawiera argumentacji przekonującej, że w sprawie pojawił się na tle art. 76 k.c. i art. 65 § 2 k.c., a więc tego samego który miał doznać oczywistego naruszenia, nowy i istotny problem prawny o charakterze uniwersalnym, którego rozstrzygnięcie wywoływałoby zasadnicze trudności i wymagało zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy. Ponadto, „zagadnienie” zostało sformułowane przez skarżącą w oderwaniu od wiążąco ustalonego stanu faktycznego sprawy oraz oparte na nieuprawnionym założeniu, że ustalenie w drodze wykładni treści oświadczeń woli składających się na zawartą umowę stanowi uzupełnienie jej treści. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aw aj