IV CSK 644/19

Sygn. akt IV CSK 644/19 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko Miastu i Gminie P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 8 kwietnia 2019 r., sygn. akt V AGa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie na potrzebie wykładni art. 515 k.c. oraz oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. 2 Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Skarżący nie uzasadnił potrzeby wykładni art. 515 k.c. ograniczając się do stwierdzenia, że jest to przepis, który aktualnie w sferze orzeczniczej i doktrynalnej nie posiada odpowiedniej wykładni. Nie wskazano jednak, jaki aspekt omawianego przepisu w ocenie skrzącego budzi wątpliwości interpretacyjne. Brak również dostatecznego uzasadnienia dla tezy o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. W szczególności trzeba wskazać, że zarzuty skargi pomijają poczynione w sprawie ustalenia fatyczne, w tym w szczególności to odnoszące się do świadomości po stronie dłużnika o braku skuteczności cesji. Okoliczność ta ma zaś kluczowe znaczenie dla zastosowanych w sprawie przepisów prawa materialnego, w tym przepisu art. 515 k.c. Skarżący nie powołuje w podstawach kasacyjnych zarzutów dotyczących przepisów postępowania. Sąd Najwyższy jest zaś związany podstawą faktyczną zaskarżonego orzeczenia przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). jw