IV CSK 658/13

WyrokIzba Cywilna2014-04-16

Skład orzekający: Maria Szulc

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne i merytoryczne do jej przyjęcia do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie przedstawi pogłębionej argumentacji prawnej uzasadniającej istnienie przesłanek z art. 3989 § 1 k.p.c. W przypadku powołania się na istotne zagadnienie prawne, nie jest możliwe udzielenie generalnej odpowiedzi na pytanie prawne, które abstrahuje od treści żądania i konkretnych okoliczności faktycznych.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego stwierdzającego nieważność uchwały i ustalającego pewne kwestie. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wniosek nie wykazał istnienia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., w szczególności poprzez brak pogłębionej argumentacji prawnej i niemożność udzielenia generalnej odpowiedzi na postawione zagadnienie prawne.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził koszty postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 658/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa M. Z. przeciwko Towarzystwu […] w B. o stwierdzenie nieważności uchwały i ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 180,- (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 398 4 § 2 k.p.c.). Sąd Najwyższy ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, a cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w punkcie pierwszym tego artykułu należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania / postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002, III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, niepubl. /. Argumentacja uczestnika zawarta w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła powołana przesłanka. Sąd drugiej instancji nie wykluczył, że członek stowarzyszenia, w ramach praw korporacyjnych, ma interes prawny w uzyskaniu orzeczenia ustalającego nieważność uchwały stowarzyszenia w przedmiocie wyboru członków zarządu. Ten pogląd prawny jest zgodny ze stanowiskiem skarżącego, a więc w tym zakresie zagadnienie prawne nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, którego treść zależy od oceny wskazanych przez powoda okoliczności uzasadniających istnienie interesu prawnego. W pozostałym zakresie zagadnienie prawne abstrahuje od treści żądania zgłoszonego w pozwie, skoro powód żąda ustalenia, że był członkiem zarządu także w okresie czasu objętym zaskarżoną uchwałą o wyborze nowych członków zarządu. Analiza interesu prawnego musi nastąpić w oparciu o konkretne okoliczności faktyczne rozważone w ramach przyczyn istnienia interesu wskazanych przez stronę. Nie jest zatem możliwa odpowiedź 3 generalna na tak sformułowane pytanie prawne zwłaszcza, że powód łączy w nim kwestię interesu prawnego do wniesienia powództwa o ustalenie kto i w jakim okresie pełnił funkcję w organie uprawnionym do reprezentowania stowarzyszenia, a więc w istocie ustalenia faktu, z kwestią uprawnienia do wniesienia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 10 pkt 21 oraz § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). [aw]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 KPCart. 398art. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 98 § 1 KPCart. 108 § 1 KPCart. 391 § 1§ 2§ 1§ 10 pkt 21§ 12 ust. 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy