IV CSK 831/15

Sygn. akt IV CSK 831/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku B. B. przy uczestnictwie Z. B., W. B. i D. B. o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po W. B., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wnioskodawca B. B. wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 17 czerwca 2015 r. wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., tj. oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Odwołując się do treści wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz jego uzasadnienia wskazać również należy, że nie zostały przez skarżącego przedstawione wystarczające motywy pozwalające na uznanie, iż skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Podkreślić bowiem należy, że wyróżniona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zachodzi wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej. Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście 3 błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym. Tych elementów nie można przypisać przedstawionemu przez skarżącego uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w sytuacji, w której skarga kasacyjna pod pozorem dopuszczalnych zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego zmierza w istocie do podważenia dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych i przedstawionej przez Sąd drugiej instancji oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie. Jak natomiast stanowi art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Natomiast, według art. 39813 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia. Na ich podstawie dokonuje się oceny zasadności zarzutów naruszenia prawa materialnego podniesionych w skardze kasacyjnej. Dodać także należy, iż możliwość prowadzenia postępowania dowodowego przez sąd drugiej instancji i dokonywania własnych ustaleń faktycznych chociażby sprzecznych z ustaleniami Sądu pierwszej instancji nie budzi w orzecznictwie wątpliwości (por. uzasadnienie uchwały - mającej moc zasady prawnej - składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 1998 r., III CZP 49/07 (OSNC 2008, nr 6, poz. 55). Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). aw jw