IV CZ 31/15

Sygn. akt IV CZ 31/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku A. w W. przy uczestnictwie E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. i Skarbu Państwa – G. z siedzibą w W. o wpis w księdze wieczystej nr […], oraz z wniosku A. w W. przy uczestnictwie E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. i Skarbu Państwa – G. z siedzibą w W. o wpis w księdze wieczystej nr […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2015 r., zażalenia uczestnika Skarbu Państwa – G. z siedzibą w W. na postanowienie Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt I WSC 4/15, oddala zażalenie. UZASADNIENIE 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Elblągu odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania, w sprawie o wpis w księdze wieczystej, Skarbu Państwa – G. z siedzibą w W.. W zażaleniu na to postanowienie skarżący, zarzucając naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 2 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa oraz art. 67 § 2 k.p.c., wniósł o dokonanie oceny zasadności tego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zarzuty podniesione w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie. Z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. z 2013 r., poz. 1150 ze zm.) wynika, że wyłącznym zastępcą Skarbu Państwa w sprawach przed Sądem Najwyższym jest Prokuratoria. Wyjątek od tej zasady przewidziany jest w art. 8b ust. 5 wspomnianej ustawy. Wbrew stanowisku skarżącego, przepis art. 8b ust. 5 powołanej wyżej ustawy w ogóle nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Dotyczy on bowiem tylko przypadków, gdy zastępstwo Prokuratorii Generalnej jest obowiązkowe nie tylko przed Sądem Najwyższym, lecz także przed sądami powszechnymi. Sprawa o wpis w księdze wieczystej w ogóle zaś nie wchodzi w zakres takich spraw. Nie mamy wobec tego do czynienia z wyjątkiem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, a tym samym tylko Prokuratoria może reprezentować Skarb Państwa przed Sądem Najwyższym. Oznacza to, że jej reprezentacja jest także obowiązkowa w czynnościach związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem powszechnym, do którego wnosi się skargę kasacyjną. Powoływanie się przez skarżącego na art. 460 § 1 k.p.c., który przyznaje jednostkom organizacyjnym Skarbu Państwa zdolność sądową w zakresie prawa pracy, nie może uzasadniać twierdzenia, iż reprezentowana przez niego jednostka organizacyjna Skarbu Państwa ma również zdolność sądową. Zdolność sądową posiadają osoby i jednostki organizacyjne, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, tj. możność bycia podmiotem w każdym w zasadzie stosunku cywilnoprawnym lub którym ustawa przyznaje przynajmniej wycinkową zdolność prawną, tj. możność bycia podmiotem tylko ściśle określonych stosunków prawnych. 3 Skarb Państwa ma jako osoba prawna ma zdolność prawną. Natomiast zgodnie z art. 3 kodeksu pracy, pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie stosunków pracy pracodawcą może być każda jednostka organizacyjna, a wiec także G.. Na gruncie przepisów prawa procesowego konsekwencją przyznania G. wycinkowej zdolności do bycia pracodawcą w stosunkach pracy jest art. 460 § 1 k.p.c. W tej sytuacji tylko wskazanie przez skarżącego przepisu materialnoprawnego i procesowego, który przyznawałby wycinkową zdolność prawną w zakresie spraw o wpis do księgi wieczystej, mogłoby uzasadnić jego zdolność do występowania ze skargą kasacyjną do Sądu Najwyższego w miejsce Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji. l.n