IV CZ 41/07

PostanowienieIzba Cywilna2007-06-28

Skład orzekający: Mirosława Wysocka, Marian Kocon, Krzysztof Strzelczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wartość przedmiotu zaskarżenia, decydująca o dopuszczalności skargi kasacyjnej, może być wyższa od wartości przedmiotu sporu?
Ratio decidendi
Wartość przedmiotu zaskarżenia, decydująca o dopuszczalności skargi kasacyjnej, nie może być wyższa od wartości przedmiotu sporu. Do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek i kosztów żądanych obok roszczenia głównego.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną pozwanego, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 50.000 zł. Pozwany wniósł zażalenie, twierdząc, że wartość przedmiotu zaskarżenia obejmuje należność główną, skapitalizowane odsetki oraz koszty procesu. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 41/07 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa M. K. przeciwko M. P. o uznanie umowy za bezskuteczną, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2007 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 8 marca 2007 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 8 marca 2007 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego M. P. w sprawie o uznanie umowy za bezskuteczną, a to z tej przyczyny, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł. (art. 3982 § 1 k.p.c.). Pozwany w zażaleniu wniósł o uchylenie tego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że wartość przedmiotu zaskarżenia decydująca o dopuszczalności skargi kasacyjnej, nie może być wyższa od wartości przedmiotu sporu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96, OSNC 1997 r. Nr 4, poz. 42, z dnia 25 kwietnia 2007r. IV CZ 13/07). W rozważanej sprawie, wartość przedmiotu sporu w wysokości 25.000 zł została podana w pozwie, co nie było wcześniej kwestionowane przez żalącego. Wskazanej zasady nie podważa twierdzenie żalącego, iż na wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie składa się należność główna, skapitalizowane odsetki oraz koszty procesu nakazowego. Twierdzenie żalącego pomija bowiem reguły dotyczące ustalania wartości przedmiotu sporu z art. 19-26 k.p.c., a zwłaszcza z art. 19 i 20 k.p.c. Zgodnie z tymi przepisami, do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się m. in. odsetek i kosztów żądanych obok roszczenia głównego mimo, iż w praktyce może to doprowadzić do rozejścia się wartości przedmiotu sporu i wartości rzeczywiście dochodzonego roszczenia. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3982 § 1 KPCart. 19art. 39814art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy