IV CZ 42/09
PostanowienieIzba Cywilna2009-05-13
Skład orzekający: Teresa Bielska-Sobkowicz, Grzegorz Misiurek, Henryk Pietrzkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Skarb Państwa, reprezentowany przez Ministra Finansów, może wnieść skargę kasacyjną w sprawie o zwolnienie spod egzekucji administracyjnej za pośrednictwem pełnomocnika umocowanego przez Ministra Finansów, czy też wymagane jest zastępstwo Prokuratorii Generalnej?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie Skarbu Państwa, potwierdzając stanowisko Sądu Apelacyjnego. Stwierdzono, że sprawa o zwolnienie spod egzekucji administracyjnej, dochodzona na podstawie art. 842 k.p.c. w drodze powództwa, nie jest sprawą egzekucyjną w rozumieniu ustawy o Prokuratorii Generalnej. W związku z tym, wyłączne zastępstwo procesowe Prokuratorii Generalnej przed Sądem Najwyższym obejmuje takie sprawy, a pełnomocnik umocowany przez Ministra Finansów nie był uprawniony do wniesienia skargi kasacyjnej.Stan faktyczny
Powódka dochodziła zwolnienia przedmiotu spod egzekucji administracyjnej na podstawie art. 842 k.p.c. Proces zakończył się wydaniem wyroku. Pozwany Skarb Państwa - Minister Finansów wniósł skargę kasacyjną za pośrednictwem zawodowego pełnomocnika. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną, uznając, że powinna być ona wniesiona przez Prokuratorię Generalną. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie Skarbu Państwa na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające skargę kasacyjną i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz powódki zwrot kosztów postępowania zażaleniowego.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IV CZ 42/09 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa E.K. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Finansów i Naczelnikowi Urzędu Skarbowego o zwolnienie spod egzekucji administracyjnej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 maja 2009 r., zażalenia strony pozwanej Skarbu Państwa - Ministra Finansów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie oraz zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 4 lutego 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego Skarbu Państwa stwierdzając, że nie została sporządzona i wniesiona przez uprawniony podmiot, mający zdolność postulacyjną, a mianowicie Prokuratorię Generalną, lecz przez zawodowego pełnomocnika umocowanego przez Ministra Finansów, występującego w charakterze reprezentanta materialnoprawnego powodowego Skarbu Państwa. Rozpoznając zażalenie Skarbu Państwa, zawierające wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia, Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W zażaleniu skarżący wprawdzie zasadnie podniósł, powołując się na art. 4 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej, dalej jako „u.Pr.G.” (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.), że wyłączne zastępstwo procesowe wykonywane przez Prokuratorię Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym nie obejmuje spraw rozpoznawanych w postępowaniu egzekucyjnym, to jednak wadliwie zakwalifikował sprawę, w której wniesiona została skarga kasacyjna jako sprawę egzekucyjną. W sprawie tej przedmiotem postępowania jest roszczenie o zwolnienie z zajętego przedmiotu od egzekucji administracyjnej. Roszczenia tego strona powodowa dochodziła na podstawie art. 842 k.p.c. w procesie sądowym wszczętym przez wytoczenie powództwa. Proces ten zakończył się wydaniem wyroku, od którego strona pozwana wniosła skargę kasacyjną. Kwalifikowanie tej sprawy przez stronę pozwaną jako sprawy egzekucyjnej potraktować należało w kategoriach oczywistego nieporozumienia. Wytaczając powództwo o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji strona powodowa w postępowaniu, które zakończyło się wydaniem zaskarżonego wyroku żądała zasądzenia przysługującego jej roszczenia, nie zaś przymusowego wykonania w drodze egzekucji administracyjnej przyznanego jej świadczenia. Trafnie zatem Sąd Apelacyjny uznał, że organem wyłącznie uprawnionym do wniesienia w imieniu Skarbu Państwa skargi kasacyjnej jest Prokuratoria Generalna (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.Pr.G.). Z przytoczonych względów należało orzec, jak wyżej (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 98 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.).
Powiązane orzeczenia
- V CSK 249/20 2021-03-19Czy skarga kasacyjna wniesiona przez radcę prawnego reprezentującego Skarb Państwa przed Sądem Najwyższym jest dopuszczalna, jeśli zastępstwo procesowe Skarbu Państwa w tej sprawie nie było obligatoryjne?
- IV CSK 114/16 2016-10-21Czy Skarb Państwa, reprezentowany przez radcę prawnego ustanowionego przez Nadleśniczego, jest uprawniony do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie o zasiedzenie połączonej ze sprawą o rozgraniczenie, w sytuacji gdy zast…
- V CSK 279/17 2018-04-04Czy skarga kasacyjna wniesiona w imieniu Skarbu Państwa przez radcę prawnego podlega odrzuceniu ze względu na brak zdolności postulacyjnej, jeśli zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym przysługuje wył…
- I CSK 3480/23 2024-03-21Czy skarga kasacyjna wniesiona przez Skarb Państwa bez zastępstwa Prokuratorii Generalnej jest dopuszczalna?
- II CSK 230/09 2009-08-05Czy skarga kasacyjna wniesiona przez Skarb Państwa, nie sporządzona przez radcę Prokuratorii Generalnej, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna?
Powołane przepisy
art. 4 ust. 4art. 842 KPCart. 4 ust. 1art. 39814art. 3941 § 3 KPCart. 98art. 39821art. 391 § 1 KPC§ 3§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy