IV CZ 67/20

Sygn. akt IV CZ 67/20 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa M.S. i P.S. przeciwko M.W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2021 r., na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2020 r. sygn. akt IV CZ 67/20 odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 8 października 2020 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę M.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia, jako wniesioną z naruszeniem art. 871 § 1 i art. 4246 § 3 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie M.W. stwierdził, że zostało ono wydane w nieważnym postępowaniu, ”pod dwoma sygnaturami akt, bez wskazania wierzyciela oraz sygnatury spraw, których dotyczyła skarga”, a także z pominięciem, że skarżący wystąpił o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 394 § 1, 3941 § 1, art. 3941a § 1, art. 394 § 1 i 11 k.p.c. zażalenie przysługuje na oznaczone przez ustawodawcę postanowienia sądu 2 pierwszej lub drugiej instancji. Postanowienia Sądu Najwyższego nie są zaskarżalne zażaleniem, a zatem zażalenie M.W., wniesione z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu, niezależnie od tego, jakie zarzuty skarżący w nim sformułował (art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). Do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinno dojść w tym środku zaskarżenia, tak samo jak do sprecyzowania zarzutów, z powołaniem się na które skarżący zamierza zakwestionować to orzeczenie. Temu służy obowiązek występowania ze skargą sporządzoną przez fachowego pełnomocnika, przed ustanowieniem którego (z urzędu lub z wyboru) skarżący nie będzie mógł skutecznie przedstawić Sądowi Najwyższemu środka zaskarżenia, z którego chce skorzystać. ke