K 705/50

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Kapitaniak; Sędziowie: A. Bachrach (sprawozdawca), H. Kempisty; Prokurator: Wł. Bednarz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Antoniego Z., osk. z art. 1 pkt 2 dekretu z dn. 31.VIII 1944 r. (Dz. U. R. P. z 1946 r. Nr 69, poz. 377), po rozpoznaniu rewizji oskarżonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 27 stycznia 1950 r., na mocy art. 395 i 405 k.p.k. zaskarżony wyrok uchylił i sprawę do ponownego rozpoznania temuż Sądowi przekazał.Uzasadnienie faktyczneRewizja oskarżonego zarzuca, między innymi, zaskarżonemu wyrokowi obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść wyroku. W szczególności wyrok został wydany w nieobecności oskarżonego, chociaż jego obecność była obowiązkowa i Sąd nie był upoważniony do zastosowania przepisu art. 10 ustawy z dn. 27.IV 1949 r. (Dz. U. R. P. Nr 32, poz. 238), gdyż wezwanie oskarżonemu nie było doręczone a nieobecność jego usprawiedliwił obrońca. (...)Ponadto do skargi rewizyjnej dołączone jest zaświadczenie urzędowego lekarza, iż oskarżony pozostawał w leczeniu z powodu "wybitnych zaburzeń psycho-nerwicowych, prawdopodobnie na tle dziedzicznym" i że "wymieniony odznaczał się porywczością, gonitwą myśli, niekonsekwencją w mowie i postępowaniu, a poprzednio tj. w 1948 r. pozostawał na leczeniu w klinice chorób umysłowych w Krakowie". Oprócz powyższego zaświadczenia skarga rewizyjna załącza oświadczenie czynników obywatelskich stwierdzające, iż fakt choroby umysłowej oskarżonego był środowisku notorycznie znany.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Dowody uprawdopodobniające chorobę psychiczną oskarżonego, mogące spowodować zastosowanie bądź art. 17 § 1 lub 18 § 1 k.k., bądź art. 5 k.p.k. złożone zostały jako dowody nowe, Sądowi orzekającemu nieznane w czasie wyrokowania.W myśl art. 409 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy nie może przeprowadzać postępowania dowodowego co do istoty sprawy i dopuszczać nowych dowodów. Jednakże w przypadku, gdy przedłożone przy skardze rewizyjnej dowody stanowią dostateczne uzasadnienie dla wydania postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania i gdyby złożone zostały one Sądowi Najwyższemu w trybie wniosku o wznowienie postępowania - Sąd wniosek taki byłby uwzględnił - wówczas zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego choćby i przy braku podstaw z art. 403 k.p.k. należy uchylić, gdyż utrzymanie w mocy takiego wyroku byłoby w myśl art. 405 k.p.k. oczywiście niesprawiedliwe i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania, co miałoby miejsce i w przypadku uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania.Z uwagi na to, że złożone dowody uprawdopodobniają, iż oskarżony bądź w chwili popełnienia inkryminowanej mu zbrodni, bądź w chwili składania swych zeznań w dochodzeniu (na których między innymi Sąd oparł wyrok skazujący) nie znajdował się w pełni władz umysłowych, co Sądowi orzekającemu jako też obrońcy oskarżonego nie było znane, a przeto zachodzą warunki dla wznowienia postępowania w myśl art. 485 k.p.k. - Sąd Najwyższy wyrok uchylił z mocy art. 405 k.p.k. (...)