V CNP 176/06

Sygn. akt V CNP 176/06 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi G. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w C. z dnia 29 stycznia 2003 r., w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Energetycznego Systemy Ciepłownicze S.A. w C. przeciwko A. L. i in. , o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lutego 2007 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Wyrokiem zaocznym z dnia 29 stycznia 2003 r. Sąd Rejonowy w C. zasądził między innymi od G. i E. małżonków G. solidarnie kwotę 59,97 zł i orzekł o kosztach postępowania. Wyrok został zakwestionowany przez skarżącego G. G. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r. (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego mająca moc zasady prawnej z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, OSNC 2006, nr 5, poz. 78; a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 15). Natomiast zakwestionowany wyrok został wydany 29 stycznia 2003 r. Z tego powodu wyrok Sądu Rejonowego w C. jest niezaskarżalny skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Jednocześnie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia musi być wniesiona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 k.p.c.). Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.). jc