V CNP 39/17

Izba Cywilna2018-02-21

Skład orzekający: Kazimierz Zawada

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia sądu pierwszej instancji, dotyczącego zasiedzenia, może być uwzględniona, jeśli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków zaskarżenia z przyczyn, które ją obciążają?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia sądu pierwszej instancji, uznając, że nie zachodzą podstawy do stwierdzenia wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 519(2) § 2 k.p.c. Uchybienie przez skarżących terminowi do wniesienia apelacji nastąpiło z przyczyn, które ich obciążają, a nie z powodu okoliczności od nich niezależnych.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy stwierdził zasiedzenie nieruchomości na rzecz T. N. i K. N. Postanowienie uprawomocniło się. Sąd Rejonowy oddalił wnioski uczestników T. S. i K. S. o przywrócenie terminu do złożenia apelacji, w związku z czym ich apelacja została odrzucona. T. S. i K. S. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CNP 39/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie ze skargi K. S. i T. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt I Ns […] w sprawie z wniosku A. N. przy uczestnictwie N. N., I. N., T. N., T. S., K. S., N. Z., M. G.-Z. i H. R. o zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2018 r., odrzuca skargę. 2 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Z. postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r. stwierdził w sprawie o zasiedzenie z wniosku A. N. przy udziale N. N., I. N., T. N., T. S., K. S., N. Z., M. G.-Z. i H. R., że T. N. oraz K. N. nabyli przez zasiedzenie na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej w dniu 10 września 1984 r. własność zabudowanej działki nr […] o powierzchni 0.0600 ha położonej w Ł., stanowiącej nieruchomość, dla której księgę wieczystą, ujawniającą jako właścicieli N. Z. i M. K. G.-Z. prowadzi Sąd Rejonowy w Z.. Postanowienie to uprawomocniło się. Sąd Rejonowy oddalił wnioski uczestników postępowania T. S. i K. S. o przywrócenie terminy do złożenia apelacji od tego postanowienia, wobec czego złożona przez nich apelacja została odrzucona. Uczestnicy postępowania T. S. i K. S. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowy w Z. z dnia 3 listopada 2015 r., w której zarzucili naruszenie przez Sąd przy wydaniu tego postanowienia art. 172 § 1 i 2 k.c., art. 21 ust. 1 i art. 64 ust 1-3 Konstytucji oraz art. 321 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 5192 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Ponadto, w myśl art. 5192 § 2 k.p.c., w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia, co do istoty sprawy sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest 3 możliwa zmiana lub uchylenie postanowienia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych. W sprawie brak podstaw do stwierdzenie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 5192 § 2 k.p.c. Wyjątkowe wypadki, o których mowa w art. 5192 § 2 k.p.c., obejmują tylko okoliczności odnoszące się do nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia z przyczyn od niej niezależnych, np. z powodu ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej, błędnej informacji udzielonej przez pracownika sądu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2010 r., II CNP 39/10, i 8 sierpnia 2012 r., II CNP 29/12), skarżący zaś nie wykazali, że odrzucenie ich apelacji od zaskarżonego postanowienia nastąpiło z takich właśnie przyczyn. Należy podzielić wyjaśnienia zawarte w postanowieniach Sądu Okręgowego z 17 maja 2017 r., II Cz […]/16, i 2 sierpnia 2017 r., II CZ […]/16, że uchybienie przez skarżących terminowi do wniesienia apelacji nastąpiło z przyczyn, które ich obciążają. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 4248 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., jak w sentencji. aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 172 § 1art. 21 ust. 1art. 64 ust 1art. 321 § 1art. 13 § 2 KPCart. 5192 § 1 KPCart. 5192 § 2 KPCart. 4248 § 2§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy