V CNP 41/13

Sygn. akt V CNP 41/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt II Ca (…) w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w K. przeciwko (…) Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2014 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, tj. postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 29 czerwca 2012 r, odrzucającego apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt I C (…). Wyrokiem tym Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo Spółdzielni Mieszkaniowej „P. w K. o zapłatę od pozwanej (…) Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. kwoty 2 825 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 19 maja 2011 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego merytorycznego orzeczenia w zasadzie sądu drugiej 2 instancji i wyjątkowo - w przypadku określonym w art. 4241 § 2 k.p.c. - sądu pierwszej instancji, kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skarga jest nie tylko środkiem nowym, ale i wyjątkowym. Zasadą bowiem jest, że prawomocność, tworzy nowy stan prawny pomiędzy stronami albo erga omnes, jak też sanuje wszelkie ewentualne naruszenia prawa, którymi orzeczenie jest dotknięte. Z tego względu jest środkiem wysoce sformalizowanym i wszystkie jej wymagania konstrukcyjne określone w art. 4245 § 1 k.p.c. należy interpretować ściśle. Z treści skargi wynika, że skarżąca powódka przeoczyła zmianę art. 4241 § 1 k.p.c. dokonaną ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie z dniem 25 września 2010 r. W aktualnym stanie prawnym od orzeczeń formalnych, a do tej kategorii przynależy zaskarżone postanowienie o odrzuceniu apelacji powódki skarga nie przysługuje. Do kategorii wymagań konstrukcyjnych skargi między innymi należy uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy. Uwzględnienie bowiem skargi i stwierdzenie, że prawomocne orzeczenie jest niezgodne z prawem, ma charakter prejudykatu, gdyż stwarza możliwość dochodzenia od państwa odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez jego wydanie. Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu rodzaju i rozmiaru szkody. Wywód ten powinien także zawierać informację dotyczącą czasu jej powstania i określać związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem. Nie jest spełnieniem tego wymagania odwołanie się do szkody niesprecyzowanej, hipotetycznej, czy też mogącej powstać w przyszłości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006 nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141 i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05 niepublikowane). 3 W skardze nie spełniono także tego wymagania, gdyż nie uprawdopodobniono związku przyczynowego pomiędzy zaskarżonym postanowieniem a ewentualną szkodą powódki. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). jw r.g.