V CNP 61/08

Sygn. akt V CNP 61/08 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie ze skargi Gminy Ś. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...] w sprawie z powództwa Gminy Ś. przeciwko „A.J." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2009 r., 1.) umarza postępowanie w sprawie; 2.) zasądza od Gminy Ś. na rzecz A.J. - spółki z o.o. kwotę 1217 zł (jeden tysiąc dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Uzasadnienie 2 Gmina Ś. złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 17 kwietnia 2008 r. twierdząc, że odrzucenie jej pozwów (połączonych do jednoczesnego rozpoznania w trybie art. 219 k.p.c.) rażąco naruszyło jej prawo do sądu wyrażone w art. 1 i 2 k.p.c. oraz w art. 45 ust. 1 i 177 Konstytucji. Występująca w sprawie [...] jako strona pozwana – Spółka z o.o. „A.J.” wniosła w sprawie skargowej o oddalenie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania w wysokości 3 617 zł. Pismem z dnia 22 grudnia 2008 r. skarżąca cofnęła skargę, ponieważ uchwałą z dnia 18 grudnia 2008 r. (III CZP 116/08) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że w sprawie z powództwa gminy o zapłatę kwoty z tytułu dodatkowej opłaty rocznej ustalonej decyzją podjętą na podstawie art. 63 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) droga sądowa jest niedopuszczalna. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Cofnięcie skargi przez Gminę Ś. jest skuteczne, w związku z czym należało umorzyć postępowanie w sprawie skargowej (art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. i art. 42412 k.p.c.). Biorącej udział w sprawie skargowej Spółce z o.o. „A.J.” przysługuje zwrot kosztów postępowania z tytułu zastępstwa prawnego (art. 203 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c., 39821 k.p.c. i 42412 k.p.c.), ale w wysokości niższej niż żądana. Należy w szczególności podkreślić, że sprawa ze skargi przewidzianej w art. 4241 k.p.c. nie jest kontynuacją sprawy zakończonej prawomocnie kwestionowanym orzeczeniem, lecz jest nową sprawą o charakterze odszkodowawczym, stanowiącą pierwszą fazę postępowania odszkodowawczego przeciwko Skarbowi Państwa za niezgodne z prawem działanie sądu jako organu władzy publicznej (art. 4241 § 1 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 k.c. i art. 4171 § 2 k.c.). Wartością przedmiotu sprawy skargowej jest przedstawiona przez skarżącego wartość szkody (tu: kwota 43 885,60 zł) i wyłącznie od tej kwoty należy obliczyć koszty zastępstwa prawnego, przy uwzględnieniu, że ten sam radca reprezentował pozwaną Spółkę w sprawie [...]. Wynagrodzenie z tytułu zastępstwa prawnego wynosi więc 1 200 zł (§ 6 pkt 5 3 w związku z § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), powiększone o kwotę opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).