V CNP 70/07

Sygn. akt V CNP 70/07 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi Z. S. i A. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 22 stycznia 2007 r. w sprawie ze skargi dłużników Z. S. i A. S. przy uczestnictwie W. S. skarga na czynności komornika, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 czerwca 2007 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2007 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie dłużników A. S. i Z. S. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 12 października 2006 r. w sprawie ze skargi na czynności komornika. Uczestnicy postępowania […]w dniu 12 lutego 2007 r. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez uczestników postępowania, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, ponieważ zawiera nieusuwalne braki. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.). jc