V CNP 71/15

Izba Cywilna2016-04-07

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, gdy strona nie skorzystała z przysługującej jej skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie jest dopuszczalna, jeżeli strona miała możliwość skorzystania ze skargi kasacyjnej, a z tej możliwości nie skorzystała. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, wskazując, że skarżący nie skorzystał z przysługującej mu skargi kasacyjnej, mimo że była ona dopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu sporu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, kwestionując interpretację art. 6851 k.c. przez sądy niższych instancji. Skarżący twierdził, że przepis ten ma charakter ius cogens, a nie ius dispositivum. Sąd Najwyższy zauważył, że choć dopuszczalność przepisu budzi wątpliwości, to jednak skarżący nie skorzystał z przysługującej mu skargi kasacyjnej, która była dopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu sporu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i zasądził od skarżącego na rzecz pozwanej kwotę 2700 zł tytułem kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CNP 71/15 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi B. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt I ACa [...], w sprawie z powództwa B. K. przeciwko A. z o.o. w W. o wydanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2016 r., 1. odrzuca skargę; 2. zasądza od skarżącego (powoda) na rzecz pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE W niniejszej sprawie wynajmujący złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Twierdził, że wadliwie Sądy meriti uznały, iż art. 6851 k.c. jest ius dispositivum, którego działanie można wyłączyć w umowie, gdy tymczasem jest to ius cogens. Można zgodzić się ze skarżącym, że dyspozytywny/kogentywny charakter art. 6851 k.c. budzi w literaturze wątpliwości, choć przeważa w piśmiennictwie stanowisko zajęte przez Sądy w tej sprawie. Wątpliwość ta co najwyżej mogłaby uzasadniać przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w toku postępowania kasacyjnego. Natomiast niewątpliwie nie można 2 uznać, aby zaskarżony wyrok był niezgodny z prawem, Sąd II instancji przyjął bowiem jedną z dopuszczalnych dróg interpretacji art. 6851 k.c., zatem nie naruszył reguł sztuki prawniczej. Nie ma to jednak znaczenia na tle tej sprawy, bo, jak wywiedziono w odpowiedzi na skargę, skarżący nie skorzystał z przysługującej mu w tej sprawie skargi kasacyjnej. Od dnia 3 maja 2012 r. skarga jest bowiem dopuszczalna w sprawach o wartości przedmiotu sporu od 50 000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.) – tutaj 72 841 zł. Zaskarżony wyrok został wydany po tym dniu (dnia 4 października 2013 r.), a więc skarga kasacyjna przysługiwała. W konsekwencji na podstawie art. 4248 § 1 w związku z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga podlega odrzuceniu. db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 6851 KCart. 3982 § 1 KPCart. 4248 § 1art. 4241 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy