V CSK 11/13

Sygn. akt V CSK 11/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa W. G. przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w W., Zakładowi Karnemu w X. i Zakładowi Karnemu w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 października 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 czerwca 2012 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego; 3. oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołano się na jej oczywistą zasadność, która ma wynikać z niewłaściwej, w ocenie skarżącego, wykładni art. 448 k.c. przez Sąd Apelacyjny, polegającej na przyjęciu, że sąd może, a nie musi zasądzić zadośćuczynienie. Stwierdzić trzeba, że skarga nie jest oczywiście uzasadniona, a zakwestionowane stanowisko Sądu Apelacyjnego nie tylko nie jest oczywiście wadliwe, lecz jest przeciwnie - jest całkowicie prawidłowe. Natomiast orzeczenie Sądu Najwyższego powołane przez skarżącego zostało niewłaściwie przez niego zinterpretowane. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. W odpowiedzi na skargę trafnie zwrócono uwagę na potrzebę oddalenia wniosku pełnomocnika powoda o przyznanie mu wynagrodzenia od Skarbu Państwa za udzielenie powodowi nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, powołując się na oddalenie podobnego wniosku w sprawie III CSK 136/12, w której zostało wydane przez Sąd Najwyższy postanowienie dnia 7 sierpnia 2012 r. Pełnomocnik z urzędu, wnosząc oczywiście bezzasadną skargę kasacyjną w takiej sprawie, jak niniejsza, niepotrzebnie naraża swojego klienta na zasądzenie od niego kosztów postępowania. Zamiast składać skargę kasacyjną, powinien skorzystać z kompetencji do złożenia odmowy sporządzenia takiej skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu świadczył wprawdzie pomoc prawną, jednakże - jak wskazano w odpowiedzi na skargę kasacyjną - uzyskał już znaczne wynagrodzenie, które uczciwie rekompensuje jego trud. Biorąc te 3 okoliczności pod rozwagę, Sąd Najwyższy nie obciążył powoda kosztami postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c. aw jw