V CSK 152/16

Sygn. akt V CSK 152/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku "G." Spółki Akcyjnej w W. przy uczestnictwie Z. P. , Ż. R. i P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. o zasiedzenie służebności gruntowej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania Ż. R. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od uczestniczki Ż. R. na rzecz wnioskodawcy kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w D. z dnia 30 grudnia 2013 r. w ten sposób, że stwierdził nabycie przez zasiedzenie przez wnioskodawcę G. S.A. w W. Oddział w Ś. służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu wykonywanej na nieruchomościach położonych w D. składających się z działek bliżej opisanych w postanowieniu. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia uczestniczka postepowania Ż.R. uzasadniała wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanek z art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07, nie publ.). Dlatego też uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05, nie publ.). Przesłanka określona w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. zachodzi w przypadku potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądowym. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania w odnośnym zakresie nie zawiera argumentacji przekonującej o uzasadnionej powołanymi względami potrzebie dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 348 k.c. Na tle dotychczasowego orzecznictwa Sądu Najwyższego (zob. w szczególności powołane w zaskarżonym postanowieniu wyrok z dnia 3 stycznia 1969 r., III CRN 3 271/68, OSNCP 1969, nr 10, poz. 177 i postanowienie z dnia 15 stycznia 2015 r., V CSK 26/14, nie publ.) przepis ten w kontekście przeniesienia posiadania służebności przesyłu na rzecz następców prawnych przedsiębiorców przesyłowych nie budzi podnoszonych wątpliwości, ani też nie wywołuje rozbieżności w judykaturze, których skarżąca nie wskazuje. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4), jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Argumentacja uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi do rozpoznania z uwagi na tę przesłankę, oparta na krytyce oceny dowodów dokonanej przez Sąd Okręgowy nie daje podstaw do takiej oceny. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. jw