V CSK 195/16

Sygn. akt V CSK 195/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa P. J. przeciwko P. S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie zawartego w skardze wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał wyłącznie oczywistą zasadność skargi, która ma wynikać stąd, że Sąd meriti dokonał ustaleń wymagających wiadomości specjalnych bez skorzystania z opinii biegłego, a jedynie na podstawie prywatnego dokumentu – opinii przedstawionej przez stronę. Jest to jednak kwestia dotycząca oceny dowodów i ustalenia stanu faktycznego. Ze względu na specyfikę postępowania kasacyjnego ustawodawca a limine wyłączył dopuszczalność podnoszenia w nim zarzutów dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów. Tym bardziej zatem tego rodzaju kwestie nie mogą przemawiać za przyjęciem skargi do rozpoznania – skoro nie mogą świadczyć o zasadności skargi, więc tym bardziej nie mogą świadczyć o jej oczywistej zasadności. W odpowiedzi na skargę kasacyjną zgłoszono wniosek o zbadanie przez Sąd Najwyższy wartości przedmiotu zaskarżenia, która, w ocenie powoda, nie jest taka jak wskazana w skardze, mianowicie została zaniżona. Kwestia ta nie jest jednak oczywista. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. db