V CSK 234/14

Sygn. akt V CSK 234/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa K. Sp. z o.o. w M. przeciwko V. Sp. z o.o. w N. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Pozwany złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 listopada 2013 r. Wyrok ten zapadł w wyniku złożenia apelacji przez stronę pozwaną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 czerwca 2013 r. W skardze kasacyjnej podnoszono zarzuty naruszenia art. 6471 § 2 zdanie pierwsze w zw. z art. 6471 k.c. oraz w zw. z art. 60 k.c., art. 6471 § 5 k.c. w zw. z art. 6471 § 2 zdanie pierwsze, art. 6 k.c. w zw. z art. 6471 § 2 zdanie pierwsze k.c. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa, ewentualni o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analizując treść uzasadnień wyroków obu Sądów meriti, treść obszernej skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz treść odpowiedzi na skargę, Sąd Najwyższy stwierdził, że – wbrew stanowisku skarżącego – w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i pkt 4 k.p.c. W sprawie tej pojawiła się kwestia, czy wystąpiła przesłanka powstania solidarnej odpowiedzialności inwestora i wykonawcy obejmująca zapłatę podwykonawcy wynagrodzenia za wykonane roboty budowlane w postaci odpowiedniej zgody inwestora (art. 6471 § 2 k.c. w zw. z art. 6471 § 4 k.c.). Powołując się na szczegółowe ustalenia Sądu Okręgowego w tym zakresie, Sąd Apelacyjny przekonywająco stwierdził, że w świetle tych ustaleń na pewno można przyjąć, iż strona powodowa (podwykonawca) wykazała istnienie dorozumianej zgody pozwanego inwestora obejmującej zawarcie przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą. O takim wyrażeniu woli inwestora może istotnie świadczyć spory katalog elementów podanych szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (s. 18 i n., m.in. wiedza o podwykonawcy, wiedza o zakresie prac budowlanych podwykonawcy, możliwość uzyskania informacji o wynagrodzeniu należnym podwykonawcy bez względu na wymogi 3 tajemnicy handlowej). Wywód Sądu Najwyższego został poparty odpowiednim nawiązywaniem do judykatury Sądu Najwyższego (por. także ostatnio uzasadnienie wyroku z dnia 24 stycznia 2014 r., V CSK 124/13, przytoczonego w odpowiedzi na skargę, k. 3 odpowiedzi). W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. i w zw. z §§ 6 i 12 rozporządzenia MS z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).