V CSK 354/16

Sygn. akt V CSK 354/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku S. O. przy uczestnictwie B. N., Ł. N., E. N. o zmianę stwierdzenia nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników B. N., Ł. N. i E. N. kwoty po 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o jakich jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wnioskodawca powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), sprowadzającego się do konieczności wyjaśnienia „odpowiedniego stosowania w postępowaniu nieprocesowym, na podstawie art. 13 § 2 k.p.c., normy z art. 203 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. nakazującej sądowi dokonywanie procesowego ustalenia, że wniosek cofnięty nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem wniosku, w tym również skutków prawnych z art. 679 § 1 k.p.c. w postępowaniu nieprocesowym o zmianę stwierdzenia nabycia spadku z wniosku osoby będącej w kręgu spadkobierców ustawowych”. Za zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. może być uznany ujęty abstrakcyjnie problem w związku z wykładnią prawa materialnego lub procesowego, nierozstrzygnięty w dotychczasowym orzecznictwie i wymagający pogłębionej wykładni (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436, z 23 marca 2012 r., II PK 284/11, nie publ.). Kwestia, którą wnioskodawca przedstawił jako zagadnienie prawne wymagające rozstrzygnięcia była już przedmiotem rozważań w postanowieniu z 26 stycznia 2012 r., III CSK 147/11 (OSNC 2012, nr 7-8, poz. 96), w którym Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 203 § 1 k.p.c. nie ma zastosowania do cofnięcia 3 wniosku w postępowaniu nieprocesowym. Wnioskodawca nie przedstawił we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania takiej argumentacji, która poddawałaby w wątpliwość trafność przytoczonego wyżej poglądu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. oraz - co do kosztów postępowania - art. 520 § 2 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804), orzeczono jak w postanowieniu. aj