V CSK 36/13

Sygn. akt V CSK 36/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku Z. […] w S. przy uczestnictwie T. N. o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 lipca 2012 r., sygn. akt VI Ga […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kwotę 120 zł ( sto dwadzieścia ) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w L. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w W. oddalającego wniosek o orzeczenie w stosunku do uczestnika zakazu prowadzenia działalności gospodarczej. W skardze kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawcę wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania, oparty został na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga, wykazania, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub, że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na tę przesłankę nie przedstawia takiej argumentacji. Istotność zagadnienia prawnego kwalifikująca je jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze dla rozstrzygnięcia innych spraw. Zagadnienie to odnoszące się do wykładni prawa powinno być nowe tj. nierozstrzygnięte w dotychczasowym orzecznictwie sądowym. Sformułowane 3 przez skarżącego zagadnienie prawne, pozbawione jest cech kwalifikujących je jako istotne w przyjętym rozumieniu. Kwestia dopuszczalności orzeczenia wobec prokurentów zakazów określonych w art. 373 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze została rozstrzygnięta w judykaturze (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2013 r., V CSK 177/12, niepubl. oraz dalsze powołane w nim orzeczenia) w sposób zgodny ze stanowiskiem zakażonego postanowienia, usuwając przedstawione przez skarżącego w tym zakresie wątpliwości. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu. Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania na podstawie art. 520 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, art. 13 § 2 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. aw jw