V CSK 37/16

Sygn. akt V CSK 37/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa P. Spółka z o.o. Spółki Komandytowo-Akcyjnej w W. przeciwko Z. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23 lipca 2015 r., sygn. akt V ACa 692/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy zachodzi nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią więc obligatoryjny i nieodzowny element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego. Badanie pierwszej z tych przesłanek na podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej na s. 5-9 uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd 2 Najwyższy do konkluzji, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka wymieniona w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wystąpienia istotnych zagadnień prawnych nie dowodzi sformułowanie na s. 5 trzech rozbudowanych pytań, rozwiniętych argumentacją na s. 5-9 skargi, zważywszy, że problematyka obejmująca materię tych pytań jest już dostatecznie rozważona także w judykatach powołanych przez stronę skarżącą w uzasadnieniu wniosku. Wobec powyższego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. aj