V CSK 459/17

Sygn. akt V CSK 459/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku E. A. przy uczestnictwie J. A. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten nie narusza norm Konstytucji i pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Uczestnik postępowania zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 26 kwietnia 2017 r. naruszenie art. 233 § 1 i art. 244 § 1 k.p.c., art. 2 § 2 Prawa o notariacie i art. 7 Konstytucji - w różnych konfiguracjach, a wniosek o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił oczywistą jej zasadnością ze względu na rażące naruszenie wymienionych przepisów. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15). Przytoczone okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. np. 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06). Brak przesłanek do stwierdzenia występowania w sprawie tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej uczestnika postępowania. Jakkolwiek akt notarialny, na który powołuje się uczestnik postępowania, jest dokumentem urzędowym, to jednak - jak trafnie przyjął Sąd Okręgowy - domniemanie prawdziwości nie obejmuje całej jego treści. Nie rozciąga się mianowicie - z przyczyn wyjaśnionych w zaskarżonym postanowieniu - na oświadczenie uczestnika postępowania, że nabywa nieruchomość do majątku osobistego za środki pochodzące z tego majątku. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aw jw