V CSK 480/16

Sygn. akt V CSK 480/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z urzędu przy uczestnictwie M. […] Sp. z o.o., spółki komandytowej w M., P. […] Sp. z o.o. z siedzibą w L. oraz […] Banku […] S.A. z siedzibą w W. o wpis hipoteki łącznej w księdze wieczystej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika P. […] Sp. z o.o. z siedzibą w L. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt III Ca [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE 2 Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Dla skutecznego natomiast powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określone w art. 3989 § 1 k.p.c. mają charakter rozłączny, każda z nich ma charakter samoistny i powinna być wykazana przez skarżącą oddzielnie. Skarżąca w łącznym uzasadnieniu wniosku nie przeprowadziła jakiegokolwiek wywodu prawnego uzasadniającego istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc zagadnienia cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego i nierozwiązanego w orzecznictwie. Nie wskazała również na brak stanowiska lub rozbieżności w orzecznictwie i w doktrynie. Przedstawione wywody mogą jedynie świadczyć o odmiennym poglądzie skarżącej pozostającym w opozycji do rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji. Nie można też pominąć, że tożsamy problem był przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, który stwierdził, że przeniesienie obciążeń (hipoteki łącznej) na podstawie art. 24 ust. 3 u.k.w.h. w zw. z art. 91 ust. 2 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 listopada 2013 r. w sprawie zakładania i prowadzenia w systemie informatycznym (Dz. U. 2013 r., poz. 1411) następuje z urzędu i może być dokonane także po zbyciu na rzecz osoby trzeciej wydzielonej części nieruchomości, zaś osobie trzeciej przysługuje ochrona na podstawie art. 5 u.k.w.h. realizowana przez wytoczenie powództwa w oparciu o art. 10 u.k.w.h. (postanowienie z dnia 19 października 2016 r., V CSK 128/16, nie publ.). Oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z samej jej treści wynika w sposób jednoznaczny, że wskazane w skardze podstawy zasługują na uwzględnienie. Oznacza to, że z argumentów przedstawionych we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, bez konieczności dokonywania pogłębionej analizy prawnej lub czynności procesowych sądu, wynika jaskrawa sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania obowiązującymi w demokratycznym państwie prawa. O ile bowiem do uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawy są usprawiedliwione, o tyle do przyjęcia skargi do rozpoznania niezbędna jest jej oczywista zasadność w wyżej przedstawionym rozumieniu. Analiza wniosku, w części poza rozbudowanym przytoczeniem stanu faktycznego, nie pozwala na stwierdzenie, że nastąpiły uchybienia powołanym przepisom o charakterze elementarnym, mającym charakter oczywisty widoczny prima facie. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, bo wniosek zgłoszony przez uczestnika w piśmie z dnia 13 października 2016 r. nie dotyczy etapu przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. jw l.n