V CSK 484/17

WyrokIzba Cywilna2018-03-16

Skład orzekający: Kazimierz Zawada

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy żądanie procesowe ustalenia bezskuteczności czynności prawnej na podstawie art. 127 Prawa upadłościowego jest ograniczone jakimkolwiek terminem, a syndyk masy upadłościowej może sprzedać prawo lub rzecz nabyte w drodze takiej czynności?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że wskazane przez skarżącego zagadnienia prawne nie spełniają kryteriów istotności wymaganych do przyjęcia skargi. Stwierdzono, że wytoczenie powództwa o ustalenie bezskuteczności czynności upadłego na podstawie art. 127 i 128 Prawa upadłościowego nie jest ograniczone żadnym terminem, a argumenty skarżącego dotyczące możliwości sprzedaży przez syndyka rzeczy lub prawa nabytego w drodze czynności uznanej za bezskuteczną nie przekonały Sądu Najwyższego.
Stan faktyczny
Syndyk masy upadłościowej wniósł pozew o uznanie umów za bezskuteczne i zapłatę. Pozwany złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie przepisów Prawa upadłościowego oraz Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego. Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej występowaniem istotnych zagadnień prawnych dotyczących terminów do dochodzenia bezskuteczności czynności prawnej oraz możliwości sprzedaży przez syndyka rzeczy lub prawa nabytego w drodze takiej czynności.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 484/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości Przedsiębiorstwa W. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej we W. przeciwko Ł.W. o uznanie umów za bezskuteczne i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego we W. z dnia 17 marca 2017 r., sygn. akt I ACa …/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Pozwany zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego we W. z dnia 17 marca 2017 r. naruszenie art. 498 § 1 i 2 k.c., art. 127, 132 ust. 3 i art. 134 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (jedn. tekst: Dz.U. 2017.2344 – dalej: „Prawo upadłościowe”) oraz art. 365 § 1 k.p.c. – w różnych i konfiguracjach. Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej pozwany uzasadnił występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych: - czy dla procesowego żądania ustalenia bezskuteczności czynności prawnej na podstawie art. 127 Prawa upadłościowego obowiązują jakiekolwiek terminy dawności, czy to przedawnienia, czy to wygaśnięcia roszczenia, czy też jest to żądanie procesowe w żaden sposób nieograniczone w czasie, - czy syndyk masy upadłościowej może w toku likwidacji majątku dłużnika dokonać sprzedaży prawa lub rzeczy, nabytego w drodze czynności prawnej, która w myśl przepisu art. 127 Prawa Upadłościowego pozostaje bezskuteczna wobec masy upadłości? Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., 3 II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05). Zagadnienia wskazane przez skarżącego nie mają takich cech. Powszechnie przyjmuje się, że wytoczenie powództwa o ustalenie bezskuteczności czynności upadłego na podstawie art. 127 i 128 Prawa upadłościowego nie jest ograniczone żadnym terminem (art. 132 ust. 2 Prawa upadłościowego nie ma tu zastosowania). Brak jakichkolwiek przesłanek, które mogłyby przemawiać za zajęciem odmiennego stanowiska – w każdym razie skarżący nie wykazał takich przesłanek. Nie przedstawił także przekonywających argumentów, które mogłyby przemawiać za zajęciem odmiennego stanowiska od zajętego przez Sąd Apelacyjny (s. 10 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) w kwestii, do której nawiązuje drugie z zagadnień sformułowanych przez skarżącego. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. kc aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 498 § 1art. 127art. 134art. 365 § 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 132 ust. 2§ 1§ 1 pkt 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy