V CSK 50/13

Sygn. akt V CSK 50/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa R. D. przeciwko E. D. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 czerwca 2012 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża pozwanej kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych wyłącznie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparła na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sformułowane w skardze „istotne zagadnienie prawne" sprowadzało się do wskazania na potrzebę doprecyzowania zwrotów i sformułowań zawartych w uchwale z dnia 5 marca 2003 r., III CZP 99/02, (OSNC 2003, nr 12, poz. 159), dotyczących rozliczeń wydatków i nakładów dokonywanych między majątkami odrębnymi małżonków. Sformułowanie w skardze kasacyjnej istotnego zagadnienia prawnego nie zwalnia strony od podniesienia, korespondującego z treścią tego zagadnienia prawnego, zarzutu w ramach odpowiedniej podstawy kasacyjnej. Obowiązkowi temu skarżąca nie podołała. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aw jw