II PK 240/14/2

WyrokIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2016-01-12

Skład orzekający: Zbigniew Hajn

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym jest uzasadniony, jeśli żądanie zasądzenia tych kosztów nie zostało wyraźnie sformułowane w odpowiedzi na skargę kasacyjną na wypadek oddalenia skargi?
Ratio decidendi
Wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym nie jest uzasadniony, jeśli z treści wniosków zgłoszonych w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wynika, aby strona domagała się zasądzenia tych kosztów zarówno w przypadku nieprzyjęcia skargi do rozpoznania, jak i w razie jej oddalenia. Sąd Najwyższy podkreślił, że żądanie kosztów odnosiło się wyłącznie do ewentualnego wydania postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a na wypadek przyjęcia skargi do rozpoznania powód ograniczył wniosek jedynie do oddalenia skargi.
Stan faktyczny
Powód R. W. wniósł o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2015 r. w zakresie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Wniosek ten został złożony po tym, jak Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną pozwanej, nie orzekając o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz powoda. Pełnomocnik powoda powołał się na złożenie w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku o oddalenie skargi oraz zasądzenie na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił oddalić wniosek powoda o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów zastępstwa procesowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II PK 240/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Hajn w sprawie z powództwa R. W. przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo - Kredytowej "[…]" w W. o odszkodowanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 stycznia 2016 r., na skutek wniosku pełnomocnika powoda o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt II PK 240/14 postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z 13 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej „[…]” w W., nie orzekając o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz powoda R. W.. Pismem z 23 grudnia 2015 r., wniesionym w terminie określonym w art. 351 § 1 k.p.c., pełnomocnik powoda wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów zastępstwa procesowego, powołując się na złożenie w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku o oddalenie skargi oraz zasądzenie na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Wniosek o uzupełnienie wyroku jest nieuzasadniony z następujących względów. 2 W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik powoda zgłosił wnioski o następującej treści: „wnoszę o: 1) o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jako niezawierającej okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie; 2) zasądzenie na rzecz powoda kosztów zastępstwa radcowskiego w postępowaniu kasacyjnym. W wypadku przyjęcia skargi do rozpoznania wnoszę o oddalenie skargi.”. Z treści wniosków zgłoszonych w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wynika, aby pełnomocnik powoda domagał się zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego zarówno w przypadku nieprzyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jak i w razie jej oddalenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 19 maja 2015 r., I UK 303/14, niepubl.). Przeciwnie treść wniosków wskazuje, że żądanie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym odnosiło się wyłącznie do ewentualnego wydania przez Sąd Najwyższy postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Natomiast na wypadek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania powód ograniczył wniosek jedynie do oddalenia skargi kasacyjnej. Na okoliczność tą wskazano już w uzasadnieniu wyroku z 13 sierpnia 2015 r., II PK 240/14 o uzupełnienie którego powód wnosi (uzasadnienie str. 9). Z powyższych względów postanowiono jak w sentencji. l.n.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 351 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy