V CSK 541/14

Sygn. akt V CSK 541/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku E. K. przy uczestnictwie W. K. o stwierdzenie nabycia spadku po S. K., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni kwotę 180 ( sto osiemdziesiąt ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej, drugiej i czwartej spośród wymienionych przesłanek. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.). Zagadnienie sformułowane przez skarżącego dotyczyło kryteriów uznania złożonego oświadczenia woli wobec świadków jako spełniającego warunki testamentu ustnego zgodnie z treścią przepisu art. 952 k.c. Zagadnienie to zostało sformułowane w należyty sposób. W wywodzie prezentującym przedstawiony problem nie posłużono się pogłębioną argumentacją, wskazującej na to, dlaczego budzi on wątpliwości natury prawnej, a także uzasadnienia stanowiska skarżącego co do prawidłowości jednego z zaproponowanych rozwiązań. Według skarżącego, przedstawione przez niego zagadnienie wiąże się z potrzebą wykładni przepisów prawnych ze względu na rozbieżności występujące w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Należy jednak zauważyć, że problem prawny, który co do zasady mógłby stać się przedmiotem istotnego zagadnienia lub budzić potrzebę wykładni związaną z rozbieżnościami poglądów wyrażonych w orzecznictwie, musi być bezpośrednio związany z podstawą prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz pozostawać w zgodzie z ustaleniami faktycznymi uczynionymi w sprawie. Skarżący nie uwzględnił konieczności występowania tego związku. Trzeba zauważyć, że Sąd Okręgowy przyjął, iż uczestnicy spotkania ze spadkodawcą byli świadomi jego szczególnego celu, 3 tj. sporządzenia testamentu ustnego. Wątpliwości wyrażone przez uczestnika postępowania mają zatem charakter polemiczny wobec ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie a zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., ustalenia te pozostają zaś poza kontrolą Sądu Najwyższego. Natomiast o spełnieniu przesłanki oczywistej zasadności skargi można mówić jedynie wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie sądu drugiej instancji w sposób ewidentny narusza konkretne przepisy prawa. Oczywiste naruszenie powinno być rozumiane jako widoczna natychmiast, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z brzmieniem przepisów albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2012 r., III SK 11/12, nie publ.). Przytoczona przez skarżącego argumentacja nie usprawiedliwia oceny, że zaskarżone orzeczenie jest dotknięte tego rodzaju kwalifikowanymi wadami. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).