V CSK 595/18

WyrokIzba Cywilna2019-06-07

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o zapłatę zadośćuczynienia za krzywdę, oparta wyłącznie na zarzucie rażącego zaniżenia jego wysokości przez sąd drugiej instancji, może uzasadniać przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. z powodu jej oczywistej zasadności?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeżeli nie wykazano żadnej z przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, uzasadniająca jej przyjęcie, może wystąpić jedynie w sytuacji, gdy wysokość zasądzonego zadośćuczynienia rażąco nie odpowiada właściwej wysokości, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie, gdzie sąd drugiej instancji przekonująco uzasadnił swoje stanowisko.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku sądu apelacyjnego oddalającego jego powództwo o zapłatę zadośćuczynienia. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powód wskazał wyłącznie oczywistą zasadność skargi, argumentując, że sąd drugiej instancji zaniżył należne mu zadośćuczynienie za krzywdę doznaną wskutek wypadku.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 595/18 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa T. B. przeciwko […] Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 czerwca 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi, która ma wynika z zaniżenia przez Sąd II instancji wysokości należnego mu zadośćuczynienia, zwłaszcza ze względu na krzywdę, jakiej doznał wskutek rzeczonego wypadku. O ile oczywiście można kwestionować wysokość zasądzonego zadośćuczynienia w ramach zarzutów kasacyjnych, to musiałaby ona rażąco nie odpowiadać właściwej wysokości, aby uzasadniała przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania już tylko na tej podstawie. Tak nie jest w tej sprawie, a Sąd II instancji w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia przekonująco uzasadnił, dlaczego zasądzoną wcześniej kwotę uznał za wygórowaną. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy