V CSK 634/15

Sygn. akt V CSK 634/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z wniosku K. D. przy uczestnictwie S. C., M. C., H. X., W. Ł., G. R., J. C., R. H., M. J., M. Y., R. J. i K. M. o częściowe zniesienie współwłasności nieruchomości, stwierdzenie zasiedzenia i uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 kwietnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania S. C. od postanowienia Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 31 marca 2015 r. Skarżący uczestnik postępowania powołał się na występowanie w sprawie trzech istotnych zagadnień prawnych. Niemniej określona w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest spełniona. W judykaturze wyjaśniono, że powołanie się na przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu – w sposób odrębny od uzasadnienia powołanych podstaw kasacyjnych - argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Skarżący uczestnik postępowania wymagań tych nie spełnił. Ograniczył się bowiem – w kontekście uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania – do postawienia trzech pytań, które w jego ocenie powinien rozważyć Sąd Najwyższy. Nie wskazał jednak w tym zakresie żadnej argumentacji 3 natury jurydycznej, która wyjaśniałaby przedstawione pytania i miałaby przekonać o konieczności ich oceny przez Sąd Najwyższy. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). aw aj