V CSK 652/15

WyrokIzba Cywilna2016-04-22

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, która opiera się na zarzutach naruszenia przepisów dotyczących oceny dowodów i ustaleń faktycznych, jest dopuszczalna w postępowaniu kasacyjnym?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty naruszenia art. 378 § 1 pkt 1 w związku z art. 382 k.p.c. oraz art. 233 § 1 w związku z art. 391 i 378 § 1 oraz art. 382 k.p.c. dotyczą oceny dowodów i ustaleń faktycznych. Zgodnie z art. 398³ § 3 k.p.c., takie zarzuty są niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. dotyczącego podziału majątku wspólnego. Skarga kasacyjna opierała się na dwóch podstawach, które Sąd Najwyższy uznał za niedopuszczalne. Wnioskodawczyni zarzuciła nierozpoznanie zarzutu apelacji dotyczącego nakładów z majątku wspólnego na majątek osobisty uczestnika oraz przyjęcie ustaleń faktycznych bez własnych rozważań przez Sąd II instancji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni i zasądził od niej na rzecz uczestnika postępowania kwotę 3600 złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 652/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku A. G. przy uczestnictwie M. G. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 czerwca 2015 r., 1. odrzuca skargę kasacyjną; 2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując w niej dwie podstawy kasacyjne. Po pierwsze, zarzuciła naruszenie art. 378 § 1 pkt 1 w związku z art. 382 k.p.c. polegające na nierozpoznaniu przez Sąd II instancji zarzutu apelacji dotyczącego dokonania nakładów z majątku wspólnego na majątek osobisty uczestnika postępowania. Z uzasadnienia tego zarzutu wynika, że chodzi tu nie tyle o pominięcie tego zarzutu apelacyjnego, lecz o niewłaściwą ocenę stanu faktycznego i ocenę dowodów, mianowicie niewystarczające dostrzeżenie obniżenia wartości przedsiębiorstwa prowadzonego przez uczestnika postępowania. Tak sformułowany zarzut kasacyjny, choć prima facie dopuszczalny, dotyczy jednak ustalenia faktów i oceny dowodów dokonanych przez Sąd II instancji, zatem w świetle art. 3983 § 3 k.p.c. jest niedopuszczalny. Po drugie, wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 w związku z art. 391 i 378 § 1 oraz art. 382 k.p.c. przez przyjęcie bez własnych indywidualnych rozważań przez Sąd II instancji ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji. Taki zarzut, w świetle powołanej podstawy prawnej, jest wprost niedopuszczalnym zarzutem kasacyjnym. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w związku z § 2 i art. 3983 § 3 k.p.c. eb

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 378 § 1 pkt 1art. 382 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 233 § 1art. 391art. 3986 § 3§ 1 pkt 1§ 3§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy