V CSK 652/17

WyrokIzba Cywilna2018-05-18

Skład orzekający: Maria Szulc

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności kwestionowania merytorycznej zasadności ostatecznej decyzji administracyjnej w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, na podstawie art. 233 § 1 k.p.c., stanowi zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione zagadnienie prawne nie spełnia wymogów określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący nie wykazał, aby zagadnienie miało poważny, uniwersalny i istotny charakter, wywoływało zasadnicze kontrowersje lub rozbieżne oceny prawne, a jego rozstrzygnięcie było konieczne dla rozwoju judykatury. Zgodnie z jednolitym poglądem judykatury, sąd cywilny jest związany stanem prawnym wytworzonym przez ostateczną decyzję administracyjną i nie może badać jej merytorycznej zasadności.
Stan faktyczny
Powód domagał się uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Skarżący w skardze kasacyjnej podniósł zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności kwestionowania merytorycznej zasadności ostatecznej decyzji administracyjnej w postępowaniu cywilnym. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od powoda na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 652/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa M.S. przeciwko Skarbowi Państwa – Staroście […]. o uzgodnienie treści księgi wieczystej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt VI Ca […]/17, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej od powoda kwotę 4050,- (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania Wyjaśnienie przedstawionego problemu musi być konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy i pozostawać w związku z podstawami skargi, wiążącym z mocy art. 39813 § 2 k.p.c. ustalonym stanem faktycznym oraz podstawą zaskarżonego orzeczenia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002 r., nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ., z dnia 21 maja 2013 r., I CSK 53/13, nie publ.). Przedstawione zagadnienie dotyczące problemu dopuszczalności, w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości z rzeczywistym stanem prawnym, w oparciu o art. 233 § 1 k.p.c., interpretacji i analizy treści ostatecznych decyzji administracyjnych i na tej podstawie ustalania odmiennego stanu faktycznego i prawnego, niż wynikający z osnowy tych decyzji (…), nie jest zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący nie wykazał bowiem, że ma ono poważny, uniwersalny i istotny charakter, wywołuje zasadnicze kontrowersje lub rozbieżne oceny prawne i nie zostało dotychczas rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy, a jego rozstrzygnięcie jest konieczne zarówno dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, jak i przyczyni się do rozwoju judykatury. Wskazany problem nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego, a więc zagadnienia prawnego 3 cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego oraz nierozwiązanego w orzecznictwie, budzącego zatem wątpliwości kwalifikowane a nie zwykłe, które mogą być rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy. Zgodnie z jednolitym poglądem judykatury (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2007 r., III CZP 46/07, OSNC 2008 r., nr 3, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2009 r., III CZP 29/09, nie publ., z dnia 20 stycznia 2017 r., I CSK 179/16, nie publ., wyroki Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 2009 r., I CSK 26/09, OSNC - ZD 2010 r., nr A, poz. 22, z dnia 16 grudnia 2009 r., I CSK 175/09, OSNC 2010 r., nr 7 - 8, poz. 115, z dnia 26 września 2014 r., IV CSK 724/13, nie publ.), elementem stanu faktycznego sprawy jest sytuacja prawna wywołana ostateczną decyzją administracyjną i sąd jest związany stanem przez nią wytworzonym, a zatem niedopuszczalne jest kwestionowanie jej merytorycznej zasadności i badanie prawidłowości jej podjęcia. Związanie sądu zakresem przedmiotowym decyzji oznacza niedopuszczalność badania jaki powinien być prawidłowy zakres przedmiotowy rozstrzygnięcia, natomiast w kognicji sądu cywilnego mieści się badanie jaki rzeczywiście ten zakres był. Postępowanie dowodowe nie może zmierzać do modyfikacji decyzji ostatecznej ale w razie niedokładnego oznaczenia nieruchomości, której decyzja dotyczy, ustalenie jej zakresu przedmiotowego może nastąpić przy wykorzystaniu innych elementów zawartych w jej treści, jeżeli pozwala to na przyporządkowanie nieruchomości stronie. Wyjaśnienie problemu wskazanego przez skarżącego w orzecznictwie uchyla potrzebę kolejnej wypowiedzi Sądu Najwyższego w tym przedmiocie. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 99, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015 r., poz. 1800 ze zm.). aj 4 a.ł.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 1art. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 39813 § 2 KPCart. 233 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 98 § 1art. 108 § 1art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy