V CSK 662/14

Sygn. akt V CSK 662/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa J. B. przeciwko N. Sp. z o.o. w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt XIX Ga 706/13, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 15 kwietnia 2014 r., w którym oddalono apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 14 marca 2013 r. Powód dochodził od sprzedającego roszczeń z tytułu rękojmi w związku z zakupem pojazdu. W skardze kasacyjnej powód sformułował zarzuty naruszenia art. 162 k.p.c. i art. 560 k.c. Domagał się uchylenia wyroków obu Sądów meriti i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania ewentualnie o zmianę orzeczenia Sądu drugiej instancji i orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie występują dwa istotne zagadnienia prawne, sformułowane w pkt III skargi (s. 5-7 skargi). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Po przeanalizowaniu treści uzasadnień wyroków obu Sądów meriti, treści skargi kasacyjnej i zawartej w niej prawnej motywacji wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz treści odpowiedzi na skargę kasacyjną (k. 223 i n. akt), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zapłatę (w związku ze zgłoszeniem przez powoda - jako kupującego roszczeń z tytułu wady fizycznej pojazdu) nie występuje - wbrew stanowisku skarżącego - istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W świetle ustaleń faktycznych dokonanych przez oba Sądy meriti przyjęto, że powodowi nie przysługuje uprawnienie do odstąpienia od umowy nabycia pojazdu na podstawie art. 560 § 1 k.c., ponieważ w sprawie nie wystąpiły przesłanki zastosowania tego przepisu. Nawet w opinii prywatnej przedłużonej przez powoda stwierdzono m.in. to, że auto nie było pojazdem pokolizyjnym (jak twierdził powód), nie było naprawiane w zakresie blacharsko-lakierniczym poza zakładem, a grubość powłoki lakierniczej dachu była jednak zgodna z normą wytwórcy (s. 6 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Należy także wyjaśnić, że podniesiona w pkt 2 kwestia (s. 6 skargi) może być rozważana w sferze ewentualnych uchybień procesowych, a nie jako „istotne zagadnienia prawne” przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. 3 W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). l.n