V CZ 147/12

PostanowienieIzba Cywilna2013-05-16

Skład orzekający: Krzysztof Strzelczyk, Anna Kozłowska, Bogumiła Ustjanicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd drugiej instancji, zasądzając koszty postępowania apelacyjnego, powinien stosować stawkę minimalną wynagrodzenia pełnomocnika, jeśli nie zostały wykazane przesłanki uzasadniające zastosowanie stawki wyższej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego powinno nastąpić według stawki minimalnej, jeśli pełnomocnik nie wykazał przesłanek uzasadniających zastosowanie stawki wyższej, takich jak przewyższający przeciętną miarę nakład pracy, zwiększona ilość czynności lub ich jakość, czy znaczący wkład w wyjaśnienie sprawy. W przypadku braku takich przesłanek, sąd powinien zasądzić stawkę minimalną, która w postępowaniu apelacyjnym wynosi 300 zł.
Stan faktyczny
Powód dochodził zapłaty. Sąd Okręgowy zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 600 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Pozwana wniosła zażalenie, domagając się obniżenia tej kwoty do 300 zł i zarzucając naruszenie przepisów dotyczących opłat za czynności radców prawnych. Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie, zasądzając 300 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie, zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 300 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego, a w pozostałym zakresie oddalił wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 147/12 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa P. S. przeciwko R. sp. z o.o. sp. komandytowa o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 maja 2013 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w pkt. II wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 kwietnia 2012 r., 1) zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 300 zł (trzysta) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego; 2) oddala wniosek powoda o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 600 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego, powołując się na przewidzianą art. 98 k.p.c. zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy oraz koszty zastępstwa procesowego według stawek przewidzianych we wskazanych przepisach. Pozwana w zażaleniu domagała się zmiany postanowienia przez obniżenie kosztów postępowania apelacyjnego do kwoty 300 zł, zarzuciła naruszenie art. 98 k.p.c. oraz przepisów § 6 pkt 3 w związku z § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej - „rozp.”). Wniosła o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów postępowania zażaleniowego. Powód wniósł o oddalenie zażalenia, podniósł, że zasądzone koszty mieszczą się w granicach stawek przewidzianych przepisami, wskazał na błędne powołanie rozporządzenia dotyczącego opłat za czynności adwokackie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie należało uznać za uzasadnione. Oddalenie apelacji wniesionej przez pozwaną oznacza, że przegrała ona sprawę na etapie postępowania apelacyjnego i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy, przewidzianą art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., jest zobowiązana do zwrotu kosztów powodowi. Obejmują one wynagrodzenie pełnomocnika powoda w osobie radcy prawnego. Zgodnie z § 6 pkt 3 rozp. minimalna stawka wynagrodzenia obejmuje kwotę 600 zł, a w postępowaniu apelacyjnym kwotę 300 zł, stosownie do § 12 ust. 1 pkt 1 rozp. Pełnomocnik powoda nie przedłożył spisu kosztów, złożył oświadczenie, że domaga się zwrotu kosztów według norm przepisanych. Określenie wysokości tych kosztów dokonane być powinno przez Sąd przy uwzględnieniu przesłanek przewidzianych art. 109 § 2 zdanie drugie k.p.c. 3 Zastosowanie stawki wyższej od minimalnej wymagało wskazania na przewyższający przeciętną miarę nakład pracy pełnomocnika, zwiększoną ilość podjętych przez niego czynności i ich jakość, wymagający ponad przeciętnych starań, pod względem faktycznym lub prawnym, charakter sprawy i znacząco istotny wkład pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W ten sposób określone zostały czynniki mające wpływ na rozmiar wynagrodzenia, przy czym nie jest wyłączone uwzględnienie szczególnego znaczenia jednego z nich. Przyjęcie stawki minimalnej nie wymaga wypowiadania się przez Sąd w kwestii tych przesłanek, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Na przyjęcie wyższej od minimalnej stawki nie wskazuje działanie pełnomocnika powoda w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji, brak podstaw do uznania, że wystąpiły pozostałe czynniki, a zatem należało uznać, że zasądzeniu podlegała stawka minimalna, obejmująca kwotę 300 zł. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. Niedokładności w oznaczeniu podstawy prawnej określenia wysokości stawek, świadczące o braku należytej staranności, nie miały znaczenia dla oceny zgłoszonego środka odwoławczego. Za bezzasadny uznać należało wniosek pozwanej o zasądzenie na jej rzecz od Skarbu Państwa zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, skoro nie był on przeciwnikiem przegrywającym sprawę w rozumieniu art. 98 § 1 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 98 KPCart. 98 § 1art. 391 § 1 KPCart. 109 § 2art. 39816art. 3941 § 3art. 39821 KPC§ 6 pkt 3§ 13 ust. 1§ 1§ 12 ust. 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy