V CZ 22/11

Sygn. akt V CZ 22/11 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz SSN Marian Kocon w sprawie ze skargi M. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 10 grudnia 2009 r., w sprawie z powództwa Firmy Handlowej "T. W." Spółki z o.o. w J. przeciwko R. C. i M. M. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2011 r., zażalenia M. M. na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego z dnia 2 lutego 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Pozwany M. M. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 10 grudnia 2009 r. (sygn. akt II Ca 723/09). Wyrokiem tym została oddalona apelacja pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego zasądzającego od niego - jako członka zarządu spółki z o.o. - solidarnie z innym współpozwanym odszkodowanie na podstawie art. 299 k.s.h. Skarżący powołał się na przyczynę restytucyjną określoną w art. 403 § 2 k.p.c., a mianowicie na dowód z opinii biegłego sądowego z dnia 8 października 2010 r., wydanej w innej sprawie (V GC 271/08 Sądu Rejonowego), z której wynikać miała inna data powstania obowiązku pozwanego zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości reprezentowanej spółki. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę jako nieopartą na ustawowej podstawie (art. 410 § 1 k.p.c.), ponieważ wskazana przez skarżącego opinia biegłego została sporządzona po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie I CZ 2/07 (II Ca 723/09). W zażaleniu pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, powołując się na naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Treść art. 403 § 2 k.p.c. nie budzi wątpliwości co do tego, że restytucyjny środek dowodowy musiał istnieć w poprzednim zakończonym prawomocnie postępowaniu, tu: przed prawomocnym zakończeniem sprawy z art. 299 k.s.h. (I C 22/07, II CA 723/09). Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1969, nr 12, poz. 208 oraz postanowienie z dnia 15 września 2005 r., II CZ 78/05, niepubl.). Zaskarżone postanowienie jest oczywiście uzasadnione, dlatego należało zażalenie oddalić (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c).