V CZ 3/07

Sygn. akt V CZ 3/07 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) w sprawie z powództwa "I." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N. przeciwko "G." Spółce Akcyjnej w W. o nakazanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2007 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 listopada 2006 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 7 listopada 2006 r. odrzucił skargę pozwanej G. Spółki Akcyjnej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 lipca 2006 r. z powodu jej nieopłacenia opłatą stałą w wysokości 600 zł. W zażaleniu na to postanowienie pozwana G. Spółka Akcyjna wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. Sąd Najwyższy zważył co następuje: W przedmiotowej sprawie skarżąca domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w części rozstrzygającej o roszczeniach o charakterze niemajątkowym zgłoszonych wobec dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, tj. o żądaniach zaniechania niedozwolonych działań i nakazanie złożenia oświadczenia przepraszającego. Zgodnie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.; dalej: „u.k.s.c.” ) przepisy przewidujące pobranie opłaty od pozwu stosuje się również do opłaty od skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 26 ust. 1 pkt 6 u.k.s.c. od roszczeń o ochronę praw niemajątkowych naruszonych lub zagrożonych czynami nieuczciwej konkurencji pobiera się opłatę stałą w wysokości 600 zł. Skutki nieuiszczenia opłat od środków odwoławczych i środków zaskarżenia wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników określa - wbrew odmiennym twierdzeniom skarżącej - art. 1302 § 3 k.p.c. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację, zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od 3 nakazu zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza sądowego) podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia. W świetle powyższego unormowania nie ulega wątpliwości, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia opłacona przez stronę reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika w niższej wysokości niż wymagana przez przepisy ustawy podlega odrzuceniu - jak słusznie przyjął Sąd Apelacyjny - bez wzywania o uzupełnienie brakującej kwoty. Z podanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie. jc