V CZ 35/09

PostanowienieIzba Cywilna2009-09-09

Skład orzekający: Lech Walentynowicz, Barbara Myszka, Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji odmawiające zwolnienia od kosztów sądowych jest dopuszczalne w świetle art. 394(1) k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, stwierdzając, że przepis art. 394(1) k.p.c. nie przewiduje możliwości zaskarżenia w trybie zażaleniowym orzeczenia sądu drugiej instancji odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma charakter akcesoryjny i nie stanowi odrębnej sprawy w rozumieniu Konstytucji.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Sąd Okręgowy oddalił jej wniosek. W zażaleniu skarżąca domagała się zmiany postanowienia, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 35/09 POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Barbara Myszka SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa S. Sp. z o.o. przeciwko G.W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 września 2009 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 7 listopada 2008 r. skarżąca G.W. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek, jako nieuzasadniony. W zażaleniu skarżąca domagała się zmiany tego postanowienia i uwzględnienia wniosku, podnosząc zarzut naruszenia art. 102 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kognicja Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym została unormowana w art. 3941 k.p.c. Przepis ten, także w wersji znowelizowanej obowiązującej od dnia 22 maja 2009 r., nie przewiduje możliwości zaskarżenia w trybie zażaleniowym orzeczenia sądu drugiej instancji odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych. W wyroku z dnia 31 marca 2009 r. (SK 19/08( Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że taki stan prawny jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 Konstytucji (Dz. U. z 2009 r. Nr 58, poz. 486). W szczególności dlatego, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma charakter akcesoryjny wobec głównego celu postępowania sądowego i nie tylko nie stanowi odrębnej sprawy w rozumieniu Konstytucji, ale nawet nie jest elementem rozstrzygnięcia kończącego sprawę. Zażalenie G.W. jest w konsekwencji niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 102art. 3941 KPCart. 45 ust. 1art. 78art. 176 ust. 1art. 373 KPCart. 3941 § 3 KPCart. 39821 KPC§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy