V CZ 67/12

PostanowienieIzba Cywilna2013-01-24

Skład orzekający: Lech Walentynowicz, Dariusz Dończyk, Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie pełnomocnika powoda w sprawie o wznowienie postępowania powinno być obliczone od wartości przedmiotu sporu wskazanej w skardze, czy według stawki minimalnej właściwej dla danego rodzaju sprawy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając je za bezzasadne. Stwierdzono, że skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, dla którego obowiązuje unormowanie wynagrodzenia pełnomocnika właściwe dla tej konkretnej sprawy. W przypadku sprawy eksmisyjnej, właściwym minimalnym wynagrodzeniem dla pełnomocnika powoda jest kwota stała, niezależna od wartości przedmiotu sporu.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił skargę o wznowienie postępowania i zasądził od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów zastępstwa prawnego w kwocie 60 zł. Powód w zażaleniu zakwestionował wysokość zasądzonych kosztów, domagając się ich zasądzenia w kwocie 7200 zł, argumentując, że powinny być obliczone od wartości zaskarżenia wskazanej w skardze (250 000 zł).
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie R. F. na orzeczenie o kosztach zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 16 lutego 2012 r.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 67/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi P. F. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sadu Okręgowego z dnia 19 października 2006 r., w sprawie z powództwa R. F. przeciwko P. F., S. F. i P. F. o eksmisję, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2013 r., zażalenia R. F. na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 16 lutego 2012 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 16 lutego 2012 r. odrzucił skargę pozwanego P. F. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 19 października 2006 r. oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Powód w zażaleniu zakwestionował orzeczenie o kosztach, domagając się zasądzenia na jego rzecz kwoty 7200 zł z tego tytułu. Skarżący wyraził pogląd, że koszty jego zastępstwa prawnego powinny być obliczone od podanej w skardze wartości zaskarżenia (250 000 zł), która stała się wiążąca. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne, ponieważ nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach. Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym w konkretnej sprawie, w związku z czym obowiązujące jest dla skargi unormowanie wynagrodzenia radcowsko- adwokackiego właściwe dla tej sprawy. Sąd Okręgowy trafnie wskazał, że właściwym minimalnym wynagrodzeniem dla pełnomocnika powoda (radcy prawnego) w sprawie eksmisyjnej w II instancji jest kwota 60 zł (§ 9 pkt 1 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Należy podkreślić, że stawka wynagrodzenia pełnomocnika (radcy prawnego) w sprawie eksmisyjnej ma wartość stałą i nie jest uzależniona od wartości przedmiotu sporu, co bezpodstawnie sugeruje skarżący. Należało w konsekwencji zażalenie oddalić (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 39814 KPCart. 3941 § 3 KPC§ 9 pkt 1§ 12 ust. 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy