V CZ 7/12

Sygn. akt V CZ 7/12 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa K. R. przeciwko HDI ASEKURACJA Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie o kosztach, zawarte w pkt. 3 wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 5 października 2011 r., uchyla orzeczenie o kosztach procesu zamieszczone w punkcie trzecim wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 5 października 2011 r. i sprawę w tym zakresie przekazuje temu Sądowi do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2011 r. Sąd Rejonowy w C. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 20 000, zł z odsetkami od 8 czerwca 2011 r., oddalił powództwo w części pozostałej oraz orzekł o kosztach procesu i kosztach sądowych. W apelacji powód zakwestionował oddalenie powództwa odsetkowego za okres od 30 sierpnia 2007 r. do 8 czerwca 2011 r. Wyrokiem z dnia 5 października 2011 r. Sąd Okręgowy zasądził odsetki dodatkowo za okres od 1 stycznia 2008 r., oddalił apelację w pozostałej części oraz (w punkcie trzecim) zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania apelacyjnego na podstawie art. 100 k.p.c. W zażaleniu powód zakwestionował orzeczenie o kosztach powołując się na naruszenie art. 100 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c. Skarżący zarzucił, że zniesienie kosztów między stronami nastąpiło na jego niekorzyść. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W razie częściowego uwzględnienia żądań powoda sąd może koszty wzajemnie znieść, stosunkowo rozdzielić albo obciążyć kosztami tylko jedną stronę (art. 100 k.p.c.). Decyzja sądu musi być wówczas poprzedzona ustaleniem stopnia wygrania sprawy przez strony oraz rozmiaru poniesionych przez nich kosztów. W rozpoznawanej sprawie zaskarżeniem apelacyjnym objęte zostało tylko wskazane roszczenie odsetkowe o określonej wartości, które Sąd II instancji uwzględnił w przeważającym rozmiarze. Również tylko powód poniósł koszty opłaty apelacyjnej (k. 153). Od zakresu wygrania sprawy w postępowaniu apelacyjnym oraz od rozmiaru poniesionych kosztów w tym postępowaniu przez strony uzależniony był sposób orzeczenia o kosztach tego postępowania. Należy podkreślić, że zasady słuszności sprzeciwiają się wzajemnemu zniesieniu kosztów na podstawie art. 100 k.p.c. w razie istnienia znacznej różnicy kosztów poniesionych przez każdą ze stron oraz różnicy w kosztach, które każda ze stron 3 powinna ponieść wskutek wyniku sporu (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 1985 r., II CZ 21/85 oraz z dnia 10 maja 1985 r., II CZ 56/86, niepubl.). Sąd Okręgowy nie przedstawił w uzasadnieniu tych koniecznych ustaleń i rozważań, przez co - z naruszeniem art. 328 § 2 k.p.c. - niemożliwa stała się kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia. Należało w konsekwencji uchylić je celem ponownego rozpoznania sprawy w tym zakresie (art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). jw