V CZ 71/07

PostanowienieIzba Cywilna2007-08-02

Skład orzekający: Lech Walentynowicz, Jan Górowski, Katarzyna Tyczka-Rote

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania oparta na okolicznościach, które strona mogła ujawnić w poprzednim postępowaniu, może być uznana za zasadną?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skarga o wznowienie postępowania nie może być oparta na okolicznościach, które strona miała możliwość ujawnić w poprzednim postępowaniu, nawet jeśli dowiedziała się o nich później. Niemożność skorzystania z określonych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nie zachodzi, gdy istniała obiektywna możliwość ich powołania w poprzednim postępowaniu, a strona z przyczyn leżących po jej stronie tego nie uczyniła.
Stan faktyczny
Uczestnik postępowania wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie o zasiedzenie, wskazując, że dowiedział się o istotnych okolicznościach po otrzymaniu kopii mapy ewidencyjnej. Sąd Okręgowy odrzucił skargę, uznając ją za spóźnioną i stanowiącą polemikę z ustaleniami faktycznymi dokonanymi w prawomocnie zakończonej sprawie. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na to postanowienie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające skargę o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 71/07 POSTANOWIENIE Dnia 2 sierpnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku J. S. i E. S. przy uczestnictwie J. D. o zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 sierpnia 2007 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 23 lutego 2007 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2003 r. Sąd Rejonowy w Ż. stwierdził, że z dniem 1 stycznia 1984 r. małżonkowie E. S. i J. S. nabyli przez zasiedzenie własność nieruchomości położonej w Ż. stanowiącej działkę nr 5422/2 o pow. 0,0007 ha w całości na prawach małżeńskiej wspólności ustawowej. Apelację uczestnika J. D. od przedmiotowego orzeczenia Sąd Okręgowy w Ż. oddalił postanowieniem z dnia 16 marca 2004 r. Kasację tego zainteresowanego Sąd Okręgowy w B. odrzucił postanowieniem z dnia 17 maja 2004 r. Zażalenie na to postanowienie Sąd Najwyższy oddalił postanowieniem z dnia 17 września 2004 r. Skargę o wznowienie postępowania uczestnik J. D. wniósł w dniu 30 marca 1996 r. wskazując, że sprawę w oparciu o akty notarialne i księgi wieczyste zaczął rozpatrywać dopiero po otrzymaniu w dniu 17 marca 2006 r. kopii mapy ewidencyjnej sporządzonej w dniu 14 lutego 2006 r. Skargę tę Sąd Okręgowy w B. odrzucił postanowieniem z dnia 23 lutego 2007 r. stwierdzając, że jej uzasadnienie stanowi polemikę z ustaleniami faktycznymi dokonanymi w sprawie prawomocnie zakończonej. Wskazał też, że złożoną skargę w dniu 30 czerwca 2006 r. „w świetle przedstawionego przez wnioskodawcę polemicznego uzasadnienia należy uznać za spóźnioną” Umocowany przez uczestnika do wniesienia zażalenia radca prawny, zarzucając obrazę art. 407 § 1 k.p.c. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Gdyby założyć, że skarżący o przyczynie wznowienia dowiedział się z kopii mapy ewidencyjnej z dnia 11 lutego 2006 r., którą otrzymał w dniu 17 marca 2006 r. to pod warunkiem, że byłaby to ustawowa podstawa skargi, należałoby przyjąć, iż zachował on trzymiesięczny termin określony w art. 407 § 1 k.p.c. Nie oznacza 3 to jednak, że zażalenie jest uzasadnione. Skarga bowiem nie została oparta na ustawowej podstawie. Ujawnione w jej uzasadnieniu okoliczności nawiązują do podstawy wznowienia określonej w art. 403 § 2 k.p.c. Nie są to jednak okoliczności i środki dowodowe, z których skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. W judykaturze ukształtowany jest pogląd, że wykrycie nowych okoliczności faktycznych lub dowodów w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. dotyczy tylko takich faktów i środków dowodowych, które poza przesłanką ich nieujawnienia w postępowaniu prawomocnie zakończonym powinny być dla strony „nieujawnialne” czyli dla strony nieznane i dla niej niedostępne. Fakty natomiast ujawnialne, czyli te, które strona powinna znać, tj. miała możliwość dostępu do nich w tym wypadku do ksiąg wieczystych i do składnicy geodezyjnej, nie są objęte hipotezą tego przepisu. Niemożność skorzystania w poprzednim postępowaniu z określonych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nie zachodzi, gdy istniała obiektywna możliwość powołania ich w tym postępowaniu, a na skutek przyczyn leżących po stronie skarżącego tego nie uczynił (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2005 r., III CZP 134/04, niepublikowane). Z tych względów zażalenie uległo oddaleniu (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 407 § 1 KPCart. 403 § 2 KPCart. 39814 KPCart. 39821 KPCart. 3941 § 3 KPC§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy