V CZ 86/10

PostanowienieIzba Cywilna2011-01-19

Skład orzekający: Antoni Górski, Irena Gromska-Szuster, Maria Szulc

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające wniosek o wyłączenie sędziów, wniesione osobiście przez stronę, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne, ponieważ od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze. Ponadto, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a wniesienie zażalenia osobiście przez stronę, która nie wykazała, że należy do kręgu podmiotów zwolnionych z przymusu adwokacko-radcowskiego, stanowi wadę uniemożliwiającą jego rozpoznanie.
Stan faktyczny
Powód wniósł o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 18 czerwca 2010 r. odrzucił ten wniosek jako oczywiście bezzasadny. Powód wniósł osobiście zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CZ 86/10 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSA Maria Szulc w sprawie z powództwa J. W. przeciwko U. W. o rozwód, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 stycznia 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2010 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy odrzucił wniosek J. W. o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego. Wniosek powoda, zawierający jednobrzmiącą argumentację odnośnie do 67 spośród 69 sędziów Sądu Apelacyjnego, sąd uznał za oczywiście bezzasadny (art. 531 k.p.c.). Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący osobiście. Skarżący wniósł o „stwierdzenie nieważności powyższego postanowienia poprzez wydanie postanowienia uchylającego powyższe postanowienie”. Zażalenie to jest niedopuszczalne przede wszystkim dlatego, że od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze. Niezależnie do tego, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wyłączenie zdolności postulacyjnej stron obejmuje wniesienie środka prawnego, jak również występowanie przed Sądem Najwyższym. Skarżący, który wniósł zażalenie osobiście nie wykazał, że do kręgu tych podmiotów należy. Przymus adwokacko-radcowski obejmuje podejmowanie wszystkich czynności procesowych podejmowanych przed Sądem Najwyższym, w tym wnoszenie zażaleń (por. postanowienie SN z dnia 16 kwietnia 2010 r., IV CZ 12/10, niepubl., postanowienie SN z dnia 22 czerwca 2010 r., IV CZ 55/10, niepubl., postanowienie SN z dnia 6 października 2010 r., II CZ 103/10, niepubl.). Zażalenie wniesione osobiście przez stronę podlega odrzuceniu, a wada tego rodzaju nie może być usunięta w postępowaniu naprawczym. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 871 § 1, art. 373 w zw. z art. 370, art. 397 § 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 531 KPCart. 871 § 1 KPCart. 871 § 1art. 373art. 370art. 397 § 2art. 3941 § 3art. 39821 KPC§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 27.07.2026. · PDF źródłowy