V KRN 12/72

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN T. Krokosz.Sędziowie SN: H. Kempisty (spraw.), J. Polony.SentencjaSąd Najwyższy - w Warszawie - Izba Karna - po rozpoznaniu sprawy Lesława K. oskarżonego z art. 265 § 2 k.k. z powodu rewizji nadzwyczajnej, założonej przez Prokuratora Generalnego PRL na niekorzyść oskarżonego (...) od postanowienia Sądu Powiatowego w W. z dnia 16 lipca 1971 r. (sygn. akt. (...)) utrzymującego w mocy postanowienie Prokuratora Powiatowego dla Dzielnicy (...) z dnia 30 stycznia 1971 r. (sygn. akt. (...)) o warunkowym umorzeniu postępowania karnego uchyla wymienione wyżej postanowienia i przekazuje sprawę oskarżonego Lesława K. Prokuratorowi Powiatowemu dla Dzielnicy (...) w celu kontynuowania postępowania przygotowawczego.Uzasadnienie faktyczneW toku wszczętego dochodzenia przez Komendę Dzielnicową MO w W. w dniu 7 grudnia 1970 r. przedstawiono L.K. zarzut, że:"w m-cu czerwcu 1968 r. w W. przedłożył w Zakładzie Transportu Samochodowego i Spedycji w W. jako autentyczny odpis sfałszowanego przez nieznanego oprawcę świadectwa dojrzałości Technikum Mechanicznego dla Pracujących w W. na swoje nazwisko, mimo że nie posiadał wymaganych kwalifikacji"tj. popełnienia przestępstwa przewidzianego w. art. 265 § 2 k.k. (...).Powyższe dochodzenie, postanowieniem Prokuratora Powiatowego dla (...) z dnia 30 stycznia 1971 r., sygn. akt I.Ds. 3805/70, zostało na podstawie art. 27 § 1 k.k. warunkowo umorzone z równoczesnym ustaleniem wobec oskarżonego okresu próby na lat 2 i zobowiązaniem go do wpłacenia kwoty 1.000 zł na rzecz Towarzystwa Przyjaciół Dzieci - Zarząd Okręgowy w W. (...).Na postanowienie to, w dniu 6 lutego 1971 r., złożył zażalenie Zakład Transportu Samochodowego i Spedycji - Centrali Spółdzielni Ogrodniczych w W., zarzucając błędną kwalifikację prawną popełnionego przez oskarżonego czynu, a nadto - kwestionując ustalone warunki tego umorzenia (...).W dniu 16 lipca 1971 r. Sąd Powiatowy w W., sygn. akt II.Kp. 164/71, postanowił zażalenia Centrali Spółdzielni Ogrodniczych - Zakład Transportu Samochodowego i Spedycji w W. nie uwzględnić i postanowienie Prokuratora Powiatowego utrzymać w mocy (...).Od powyższych postanowień rewizję nadzwyczajną na niekorzyść oskarżonego założył Prokurator Generalny PRL, zarzucając obrazę art. 3 § 1 i art. 85 k.p.k. polegającą na nienależytym rozważeniu okoliczności dotyczących popełnionego przez osk. K. czynu, co doprowadziło do bezzasadnego uznania, iż zarzucone mu przestępstwo stanowi wypadek mniejszej wagi - przewidziany w art. 265 § 2 k.k., a w następstwie do niesłusznego warunkowego umorzenia przeciwko niemu postępowania karnego na podstawie art. 27 § 1 k.k. - a w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i utrzymanego nim w mocy postanowienia Prokuratora Powiatowego dla Dzielnicy (...) i przekazanie sprawy temuż prokuratorowi, celem kontynuowania postępowania przygotowawczego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna.Zaskarżone postanowienie Sądu Powiatowego zapadło z obrazą powołanych na wstępie przepisów i jako takie podlega uchyleniu - łącznie z zaskarżonym postanowieniem Prokuratora Powiatowego w W.Jak wynika z Rozdz. X - Wytycznych wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej w zakresie wykładni i stosowania ustaw karnych dotyczących warunkowego umorzenia postępowania z 29 I 1971 r., VI KZP. 26/69 (OSNKiW z 1971 r., z. 3, poz. 33) - Sąd Powiatowy, niezależnie od tego, że wymienione wyżej zażalenie Zakładu Transportu Samochodowego i Spedycji mogło dotyczyć wyłącznie ustalonych przez prokuratora powiatowego warunków umorzenia (art. 289 k.k.) - zobowiązany był do zbadania z urzędu zasadności warunkowego umorzenia postępowania w ogóle (art. 382 k.p.k.).W rzeczywistości postanowienie Prokuratora Powiatowego o warunkowym umorzeniu postępowania karnego przeciwko osk. K. było niesłuszne. Powodem tego było nienależyte rozważenie całokształtu okoliczności dotyczących popełnionego przez oskarżanego czynu, co doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia, iż zarzucany oskarżonemu czyn - stanowi wypadek mniejszej wagi, przewidziany w art. 265 § 2 k.k. Sąd Powiatowy bezkrytycznie podzielił błędny w tym zakresie pogląd Prokuratora Powiatowego, który w uzasadnianiu swego postanowienia z dnia 30 I 1971 r. stwierdził jedynie, iż "należy przyjąć, iż czyn, którego dopuścił się podejrzany, można zakwalifikować jako mniejszej wagi (...)", nie wyjaśniając motywów, które skłoniły go do przyjęcia tego poglądu (...).Jak wynika z wyjaśnień oskarżonego złożonych w toku dochodzenia, zeznań św. Jadwigi T. oraz złożonych do akt dokumentów, osk. K. przyznał się, że w miesiącu czerwcu 1968 r. nabył za 2.000 zł od nieustalonego osobnika podrobione świadectwo z ukończenia Technikum Mechanicznego dla pracujących w W., na podstawie którego w dniu 1 VII 1968 r. został zatrudniony w Zakładzie Transportu Samochodowego i Spedycji w W. na stanowisku kontrolera technicznego (...).W świetle wystawionej opinii o oskarżonym przez zakład pracy oraz treści zażalenia tego Zakładu z 6 II 1971 r. na postanowienie prokuratora o warunkowym umorzeniu postępowania oskarżony dzięki przedłożeniu podrobionego świadectwa dojrzałości uzyskał nienależną mu stawkę wynagrodzenia - w maksymalnej wysokości 12 zł/godz. - plus 30% premii, nie posiadając wymaganych ku temu kwalifikacji. Zdaniem Zakładu Transportu Samochodowego i Spedycji oskarżony naraził w ten sposób zakład pracy na poważne straty materialne - sięgające około 34.000 zł, nie wywiązując się przy tym należycie z nałożonych na niego obowiązków służbowych. Z przytoczonego zażalenia wynika także, że w odczuciu "załogi zakładu pracy" - warunkowe umorzenie postępowania karnego przeciwko oskarżonemu jest niesprawiedliwe (...).Analizując całokształt przytoczonych wyżej okoliczności należało uznać, że zakwalifikowanie popełnionego przez oskarżonego przestępstwa jako (...) mniejszej wagi - było oczywiście niesłuszne. Przypisany oskarżonemu czyn, zawierający znaczny stopień społecznego niebezpieczeństwa, wypełnia dyspozycję art. 265 § 1 k.k. - a w konsekwencji warunkowe umorzenie p-ko niemu postępowania w świetle przepisu § 2 art. 27 k.k. - jest niedopuszczalne.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w swoim postanowieniu.