II DK 101/21

Sygn. akt II DK 101/21 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Tomczyński w sprawie rozpoznania kasacji Prokuratora Generalnego z 28.07.2021 r. od postanowienia Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej z 28.04.2021 r. dot. adw. J. D. w przedmiocie rozpoznania wniosku SSN Małgorzaty Bednarek o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. II DK 101/21 postanowił uwzględnić wniosek sędzi Małgorzaty Bednarek i na podstawie art. 42 § 4 kpk w związku z art. 41 § 1 kpk wyłączyć SSN Małgorzatę Bednarek od rozpoznania sprawy II DK 101/21 UZASADNIENIE Sędzia Małgorzata Bednarek została wyznaczona do rozpoznania sprawy II DK 101/21. W dniu 22.09.2021 r. złożyła oświadczenie, w którym podała że istnieją okoliczności wymienione w art. 41 kpk uzasadniające wyłączenie jej od rozpoznania sprawy ze względu na osobę skarżącego. Sędzia wskazała na osobistą znajomość z prok. B. Ś., a także fakt jej podległości służbowej wobec prokuratora w okresie gdy pełniła funkcję Zastępcy Dyrektora Biura Prezydialnego Prokuratury Krajowej, jak również wspólne członkostwo do 2018 r. w Niezależnym Stowarzyszeniu prokuratorów „A.”. Zdaniem Sądu wspólna praca, podległość służbowa oraz bliska znajomość ze skarżącym powodują wątpliwości, co do bezstronności sędziego ergo Sąd uwzględnił wniosek sędziego. Zaistnienie sytuacji iudex suspectus w przypadku wskazania tej okoliczności przez sędziego muszą być wzięte pod uwagę przez skład orzekający. To sędzia najlepiej wie i czuje, czy stosunki 2 osobiste ze stroną postępowania wpłyną lub mogą wpłynąć na obiektywizm orzekania. Nawet jeśli okoliczność taka in concreto nie wpłynie na obiektywność sędziego, to należy wykluczyć również sytuację, gdy strony postępowania sądowego miałyby wątpliwości co do braku jego bezstronności. Podkreślić też trzeba, że tego rodzaju sygnał (wniosek o wyłączenie) ze strony sędziego w zasadzie będzie skutkował wyłączeniem go od rozpoznania sprawy, chyba, że miałyby miejsce szczególne okoliczności takie jak niechęć sędziego do rozpoznania sprawy z uwagi na jej trudność, czy wręcz próbę uchylenia się od obowiązku sądzenia. Takie sytuacje będą jednak sporadyczne i żadna z tych okoliczności nie ma miejsca ad casum. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji.