II DSI 10/19

Sygn. akt II DSI 10/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Zubert w sprawie radcy prawnego B. C. po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2022 r.z urzędu w przedmiocie umorzenia kosztów sądowych na podstawie art. 641 k.p.k. w zw. z art. 15 § 1 k.k.w. w zw. z art. 741 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych postanowił: umorzyć postępowanie wykonawcze dotyczące kosztów sądowych w kwocie 20 (dwudziestu) złotych, zasądzonych od obwinionego radcy prawnego B. C. na rzecz Skarbu Państwa w punkcie II postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2019 r. w sprawie o sygn. akt II DSI 10/19 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II DSI 10/19, Sąd Najwyższy oddalił jako bezzasadną kasację obwinionego radcy prawnego B. C. (pkt I), zasądzając od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za postępowanie kasacyjne (pkt II). Sąd Najwyższy dwukrotnie wezwał radcę prawnego B. C. do zapłaty powyższej należności, pouczając o możliwości wszczęcia postępowania egzekucyjnego. 2 Wobec nieuiszczenia powyższych kosztów przez obwinionego, w dniu 17 grudnia 2019 r. do Sądu Rejonowego w W. skierowano wniosek o nadanie klauzuli wykonalności w zakresie punktu II powyższego postanowienia, tj. w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach. Postanowieniem referendarza sądowego Sądu Rejonowego w W. w VI Wydziale Cywilnym z dnia 1 czerwca 2020 r., sygn. akt VI Co […], nadano klauzulę wykonalności. Następnie Przewodniczący Wydziału Drugiego Izby Dyscyplinarnej skierował wniosek o wszczęcie egzekucji do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. Kancelaria Komornicza nr […], który wszczął postępowanie egzekucyjne pod sygn. akt Kms […]. Postanowieniem z dnia 18 października 2021 r., sygn. akt Kms […], organ egzekucyjny umorzył postępowanie egzekucyjne z urzędu na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c. Do dnia 12 czerwca 2022 r. nie doszło do ściągnięcia należności wynikającej z tytułu egzekucyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Postępowanie wykonawcze należało umorzyć z uwagi na wystąpienie ujemnej przesłanki uniemożliwiającej jego prowadzenie w postaci przedawnienia prawa do ściągnięcia zasądzonych kosztów procesu. Zgodnie z art. 641 k.p.k. - mającym zastosowanie w niniejszym postępowaniu na podstawie art. 741 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - prawo do ściągnięcia zasądzonych kosztów procesu przedawnia się z upływem 3 lat od dnia, kiedy należało je uiścić. Termin przedawnienia prawa do ściągnięcia zasądzonych kosztów procesu rozpoczyna swój bieg od daty uprawomocnienia się orzeczenia (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 1975 r., VI KZP 30/75, LEX nr 19063). W sytuacji natomiast, gdy zasądzone koszty postępowania nie zostaną wyegzekwowane „w ciągu 3 lat od dnia, w którym należało je uiścić, postępowanie wykonawcze w tym zakresie 3 należy umorzyć na podstawie art. 15 § 1 k.k.w., wobec stwierdzenia przyczyny wyłączającej to postępowanie” (zob. uchwała SN z 9.06.2006 r., I KZP 12/06, OSNKW 2006, nr 7-8, poz. 66). Mając na uwadze, iż w terminie trzech lat nie doszło do ściągnięcia należności zasądzonej od radcy prawnego B. C. na rzecz Skarbu Państwa, gdyż prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie egzekucyjne o sygn. akt Kms […] okazało się bezskuteczne, dalsze prowadzenie postępowania wykonawczego jest niedopuszczalne Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. a.s.