II DSI 60/20

Sygn. akt II DSI 60/20 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie E.K. - prokuratora Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w K., po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2020 r. wniosku SSN P.Z. z 17 września 2020 r. w przedmiocie wyłączenia go ze składu orzekającego - na podstawie art. 42 § 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 740, ze zm.) - postanowił: uwzględnić wniosek SSN P.Z. o wyłączenie od orzekania w sprawie o sygn. akt II DSI 60/20. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 17 września 2020 r. Sędzia Sądu Najwyższego – Izby Dyscyplinarnej P.Z. wniósł o wyłączenie go od orzekania w sprawie II DSI 60/20 w sprawie Prokurator E.K.. Jako okoliczność uzasadniającą wyłączenie, Sędzia podniósł, że zna osobiście Prokurator E. K. z czasów kiedy pełnił w roku 1998 służbę w Prokuraturze Rejonowej w X.. Obwiniona pełniła w tym samym czasie funkcję Zastępcy Prokuratora Rejonowego w X. i była wówczas bezpośrednim przełożonym SSN P.Z.. Od tamtego czasu Sędziego i obwinioną łączy zarówno znajomość służbowa, jak i relacje koleżeńskie. 2 Zdaniem Sędziego Sądu Najwyższego, zachodzą okoliczności tego rodzaju, że przy rozpoznawaniu sprawy dyscyplinarnej Prokurator E. K., mogą wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności, w rozumieniu art. 41 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Relacje SSN P.Z. z obwinioną Prokurator E. K. stanowią okoliczności tego rodzaju, że mogą wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności w wyżej wymienionej sprawie. Podstawę wyłączenia sędziego z danej sprawy mogą stanowić kontakty sędziego z uczestnikiem postępowania mające nie tylko charakter osobisty, ale także zawodowy (por. post. SA w Krakowie z 24.4.2007 r., II AKo 111/07, KZS 2007, Nr 4, poz. 32; post. SA w Krakowie z 18.12.1995 r., II AKo 167/95, KZS 1995, Nr 12, poz. 18). W tym wypadku mamy do czynienia z obydwoma ich rodzajami. Wobec tego, iż w sprawie stwierdzono okoliczności opisane w art. 41 § 1 k.p.k. postanowiono jak w części dyspozytywnej postanowienia.