II DOW 49/21
Izba Dyscyplinarna2022-03-03
Skład orzekający: Adam Roch, Piotr Sławomir
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy obwiniony prokurator popełnił przewinienie dyscyplinarne polegające na oczywistym i rażącym naruszeniu prawa poprzez niewykonywanie obowiązków procesowych w prowadzonych postępowaniach?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, zmieniając zaskarżone orzeczenie, uznał, że obwiniony prokurator popełnił przewinienie dyscyplinarne polegające na oczywistym i rażącym naruszeniu prawa. Dotyczyło to niewykonywania w rażącym przekroczeniu terminów obowiązków procesowych związanych z wydaniem postanowienia o wszczęciu lub odmowie wszczęcia śledztwa, a także niewykonywania wskazań sądu uchylającego postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia. Podobnie, w innym postępowaniu, obwiniony naruszył przepisy poprzez niewykonanie obowiązku zatwierdzenia postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia lub wydania polecenia wszczęcia dochodzenia.Stan faktyczny
Obwiniony prokurator został oskarżony o popełnienie przewinień dyscyplinarnych polegających na naruszeniu przepisów procedury karnej oraz regulaminu wewnętrznego urzędowania prokuratury. Dotyczyło to niewykonywania w wyznaczonych terminach obowiązków procesowych w ramach prowadzonych postępowań sprawdzających i dochodzeniowych. Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym wydał orzeczenie, od którego obwiniony wniósł odwołanie do Sądu Najwyższego.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że przyjął inne brzmienie czynów przypisanych obwinionemu, eliminując z podstaw prawnych rozstrzygnięć jednostkowych o wymiarze kary art. 149 § 6 ustawy Prawo o prokuraturze, a w pozostałym zakresie utrzymał orzeczenie w mocy.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II DOW 49/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 marca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch (przewodniczący) SSN Piotr Sławomir Niedzielak (sprawozdawca) Ławnik SN Magdalena Wiszniewska Protokolant Karolina Majewska w sprawie prokuratora Prokuratury Rejonowej w B. – R. B. po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na rozprawie w dniu 3 marca 2022 r. odwołania obwinionego od orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 23 lutego 2021 r. o sygn. akt PK I SD […] I. zmienia zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że przyjmuje, iż obwiniony: 1. w ramach czynu przypisanego w pkt I zaskarżonego orzeczenia – w okresie od 29 marca 2017 r. do 22 maja 2017 r. oraz od 2 października 2017 r. do 15 października 2019 r., w B., prowadząc postępowanie sprawdzające w sprawie Prokuratury Rejonowej w B. o sygn. PR 3 Ds […] (następnie PR 3 Ds [X.]) naruszył przepisy art. 307 § 1 k.p.k. i art. 330 § 1 k.p.k. w zw. z § 240 pkt 1 - 4 Regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. 2017.1206 j.t. ze zm.), gdyż nie wykonał z rażącym przekroczeniem terminu obowiązku wydania postanowienia o wszczęciu śledztwa albo o odmowie wszczęcia,
2 a następnie nie wykonał wskazań Sądu Rejonowego w B. zawartych w postanowieniu z dnia 13 września 2017 roku, sygn. II Kp […], którym uchylono postanowienie Prokuratora Rejonowego w B. o odmowie wszczęcia dochodzenia z dnia 22 maja 2017 roku, o sygn. PR 3 Ds […], tj. popełnił przewinienie dyscyplinarne oczywistego i rażącego naruszenia prawa z art. 137 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o prokuraturze; 2. w ramach czynu przypisanego w pkt II zaskarżonego orzeczenia – w okresie od 15 listopada 2018 roku do 15 października 2019 roku, w B., nadzorując a następnie prowadząc postępowanie sprawdzające w sprawie Prokuratury Rejonowej w B. o sygn. PR 5 Ds […], naruszył przepisy art. 307 § 1 k.p.k. w zw. z § 240 pkt 1-4 Regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. 2017.1206 j.t. ze zm.), gdyż nie wykonał z rażącym przekroczeniem terminu obowiązku zatwierdzenia sporządzonego przez Policję postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia albo wydania Policji polecenia wszczęcia dochodzenia, czy też wszczęcia samodzielnie dochodzenia, tj. popełnił przewinienie dyscyplinarne oczywistego i rażącego naruszenia prawa z art. 137 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o prokuraturze. II. eliminuje z podstaw prawnych rozstrzygnięć jednostkowych o wymiarze kary zawartych w pkt. I i II zaskarżonego orzeczenia art. 149 § 6 ustawy Prawo o prokuraturze; III. w pozostałym zakresie zaskarżone orzeczenie utrzymuje w mocy; IV. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.
Powiązane orzeczenia
- II DOW 40/21 2022-03-08Czy niewykonanie przez prokuratora polecenia służbowego, które stanowi oczywiste naruszenie przepisów prawa, może być uznane za przewinienie dyscyplinarne, jeśli nie ma charakteru rażącego?
- II DSI 60/20 2020-12-09Czy prokurator, który nie żąda wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec podwładnego, gdy czyn tego podwładnego uległ przedawnieniu, dopuszcza się przewinienia służbowego stanowiącego rażące i oczywiste naruszenie prz…
- III SZ 8/01 2001-09-17Czy orzeczenie sądu dyscyplinarnego uznające prokuratora za winnego przewinienia służbowego polegającego na oczywistej i rażącej obrazie przepisów prawa powinno zawierać wyraźne określenie naruszonego przepisu?
- SDI 3/10 2010-03-26Czy uchybienie prokuratora polegające na włączeniu protokołu przesłuchania podejrzanego do akt innego postępowania bez wydania postanowienia o wyłączeniu z akt stanowi przewinienie dyscyplinarne z art. 66 ust. 1 ustawy o…
- II ZOW 42/23 2025-01-29Czy prokurator, który dopuścił się oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa w związku z prowadzeniem postępowań, popełnił przewinienie dyscyplinarne, a jeśli tak, to jaka kara jest adekwatna?
Powołane przepisy
art. 307 § 1 KPKart. 330 § 1 KPKart. 137 § 1 pkt 1art. 149 § 6§ 1§ 240 pkt 1§ 1 pkt 1§ 6
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy