II DSK 8/18

Sygn. akt II DSK 8/18 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Tomczyński w sprawie obwinionego Z. K. – prokuratora Prokuratury Okręgowej w K. po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2019 r. wniosku obwinionego o wyłączenie sędziów K.W., T.P. oraz ławnika R. W. na podstawie art. 41 i 42 § 3 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2018.23 j.t. z późn. zm.) wniosku o wyłączenie sędziów K. W., T. P. oraz ławnika R. W. od udziału w sprawie nie uwzględnić. UZASADNIENIE Na rozprawie w dniu 29 stycznia 2019 r. prokurator Z.K. złożył wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego i ławnika orzekających na rozprawie „albowiem podejmowane przez nich na dzisiejszej rozprawie decyzje wskazują na brak obiektywizmu i woli bezstronnego rozstrzygnięcia sprawy” i zmierzają do zakończenia postępowania bez uwzględnienia wskazań sądu kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziów jest oczywiście bezzasadny. Podniesione w nim okoliczności odrywają się całkowicie od podstaw normatywnych wyłączenia sędziego lub ławnika oraz od obowiązującego orzecznictwa. Okoliczność podejmowania na rozprawie decyzji niekorzystnych dla jednej ze stron 2 postępowania nie powoduje i nie może uzasadniać wniosku o wyłączenie sędziów. Skład orzekający jest niezawisły w swych decyzjach, a żadna z okoliczności i postanowień wydanych na rozprawie nie wskazuje na brak obiektywizmu sędziów. Każdy skład sądzący musi samodzielnie ocenić zasadność wniosków o: umorzenie postępowania, zawieszenie postępowania i o powołanie biegłego (zwłaszcza w sytuacji, gdy opinia biegłego znajduje się już w aktach sprawy). Są to zwykłe decyzje o charakterze merytorycznym i procesowym i sąd nie tylko ma prawo, ale wręcz jest zobowiązany do podejmowania takich decyzji uwzględniając całokształt okoliczności sprawy. Wskazać także należy, że wniosek o wyłączenie sędziów nie zawiera żadnych konkretnych zarzutów oprócz ogólnego wskazania braku obiektywizmu. Tak jak wskazano wcześniej, żądanie wyłączenia jest całkowicie nieuzasadnione i zmierza jedynie do przedłużenia postępowania. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej.