SNO 11/07
Izba Dyscyplinarna2007-03-12
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego informujące o błędzie w oznaczeniu sądu, na które obwiniony złożył zażalenie, może być uznane za zarządzenie, od którego przysługuje środek odwoławczy?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny uznał, że pismo przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego informujące o błędzie w oznaczeniu sądu nie jest zarządzeniem w rozumieniu przepisów procedury karnej. W związku z tym, zażalenie obwinionego na takie pismo jest niedopuszczalne z mocy ustawy i powinno zostać pozostawione bez rozpoznania.Stan faktyczny
Przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego poinformował obwinionego o błędzie w oznaczeniu sądu w poprzednim piśmie. Obwiniony złożył zażalenie na to pismo, określając je jako zażalenie na zarządzenie. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny rozpoznał to zażalenie.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny postanowił pozostawić zażalenie obwinionego bez rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
POSTANOWIENIE Z DNIA 12 MARCA 2007 R. SNO 11/07 Przewodniczący: sędzia SN Józef Dołhy. Sędziowie SN: Marian Buliński (sprawozdawca), Irena Gromska-Szuster. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w sprawie sędziego Sądu Okręgowego w stanie spoczynku po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2007 r. zażalenia wniesionego przez obwinionego na pismo przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego z dnia 14 grudnia 2006 r., sygn. akt (...) postanowił pozostawić zażalenie obwinionego bez rozpoznania. Uzasadnienie Przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego pismem z dnia 14 grudnia 2006 r. poinformował obwinionego, że w piśmie z dnia 4 grudnia 2006 r. błędnie określono go jako sędziego Sądu Okręgowego w A. zamiast sędziego Sądu Okręgowego w B. Na to pismo zażalenie złożył obwiniony, określając je jako zażalenie na zarządzenie. Zażalenie to przyjął przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego w C. W tym stanie Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje: Przedmiotowego pisma z dnia 14 grudnia 2006 r. nie sposób uznać za zarządzenie. Zatem zgodnie z art. 429 § 1 k.p.k. prezes sądu pierwszej instancji powinien odmówić przyjęcia tego środka odwoławczego jako niedopuszczalnego z mocy ustawy. Mając to na uwadze i kierując się art. 430 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy zażalenie obwinionego pozostawił bez rozpoznania.
Powiązane orzeczenia
- I ZB 96/24 2025-04-17Czy zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego o uznaniu pisma za bezskuteczne i pozostawieniu go w aktach sprawy jest dopuszczalne?
- I ZW 2/23 2023-03-15Czy pismo sędziego nazwane „zażaleniem”, zaskarżające postanowienie Sądu Najwyższego wydane na podstawie art. 110 § 3 zdanie drugie ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, powinno zostać pozostawione w aktach sprawy b…
- IV KZ 20/17 2017-09-21Czy zażalenie na pismo o charakterze informacyjnym, dotyczące odmowy wyznaczenia obrońcy z urzędu i przyjęcia kasacji, jest dopuszczalne?
- I ZO 130/23 2023-10-31Czy zażalenie na zarządzenie Sądu Najwyższego o odrzuceniu wniosku o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego, które jest z mocy ustawy niezaskarżalne, powinno zostać pozostawione w aktach sprawy bez podej…
- I ZO 132/23 2023-10-31Czy zażalenie na zarządzenie Sądu Najwyższego o odrzuceniu wniosku o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego, które jest z mocy ustawy niezaskarżalne, może wywołać skutki prawne i zainicjować postępowanie…
Powołane przepisy
art. 429 § 1 KPKart. 430 § 1 KPK§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy