SNO 84/09

WYCIĄG Z PROTOKOŁU posiedzenia Z DNIA 27 MAJA 2010 R. SNO 84/09 w sprawie sędziego Sądu Okręgowego Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w składzie: Przewodniczący: sędzia SN Jarosław Matras. Sędziowie SN: Wojciech Katner, Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca). Protokolant: Katarzyna Wojnicka. Sprawę wywołano o godzinie 14:30 (...) Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny postanowił: - na podstawie art. 430 § 1 w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. i art. 112 § 8 i 9 u.s.p. pozostawić bez rozpoznania zażalenie Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego na odmowę zawieszenia w czynnościach służbowych obwinionego sędziego i obniżenia wynagrodzenia, albowiem zostało ono złożone po terminie; - na podstawie art. 98 § 2 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. odroczyć na okres 7 dni sporządzenie uzasadnienia na piśmie. Przewodniczący poinformował, że postanowienie jest nieprawomocne, odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem zostanie doręczony sędziemu i Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego po sporządzeniu uzasadnienia. Zażalenie przysługuje Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnemu do Sądu Najwyższego w innym składzie Sądu. (...) Uzasadnienie postanowienia ogłoszonego na posiedzeniu w dniu 27 maja 2010 r. w sprawie o sygn. SNO 84/09 Na podstawie informacji Prezesa Sądu Apelacyjnego ustalono w postępowaniu odwoławczym, że odpis zaskarżonej uchwały wpłynął do tego Sądu dnia 30 czerwca 2009 r. i doręczony został Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przez służby administracyjne dopiero w dniu 27 sierpnia 2009 r., po jego powrocie z urlopu wypoczynkowego, z którego korzystał w dniach od 29 czerwca do 21 sierpnia 2009 r. 2 Zażalenie Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego złożył w dniu 2 września 2009 r. – co prawda w terminie siedmiodniowym liczonym od dnia doręczenia mu odpisu uchwały przez administrację Sądu Apelacyjnego, ale ze znacznym opóźnieniem w stosunku do daty wpływu uchwały do Sądu. Należało zatem rozstrzygnąć, czy korzystanie przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego z długotrwałego urlopu, bądź zaistnienie innej przeszkody w pełnieniu przez niego obowiązków (np. choroba) uzasadnia przedłużenie ustawowych terminów do wniesienia środków odwoławczych. Rozstrzygając tę kwestię przypomnieć należy, że z art. 112 § 7 u.s.p. wynika, iż w razie niemożności prowadzenia sprawy przez właściwego zastępcę rzecznika dyscyplinarnego, rzecznik dyscyplinarny ma obowiązek wyznaczenia do jej prowadzenia zastępcy rzecznika dyscyplinarnego z innego okręgu. Korzystanie z urlopu nie świadczy o niemożności prowadzenia sprawy, stanowi jednak niewątpliwie przeszkodę w pełnieniu obowiązków. W odniesieniu do rzecznika dyscyplinarnego art. 112 § 8 u.s.p. nakazuje w takiej sytuacji przejęcie jego obowiązków do czasu ustania przeszkody przez najstarszego służbą sędziowską zastępcę rzecznika. Stosownie zaś do art. 112 § 9 u.s.p., przepisy o rzeczniku dyscyplinarnym stosuje się odpowiednio do zastępców rzecznika dyscyplinarnego. Wynika z tego, że na czas przeszkody spowodowanej urlopem bądź inną przeszkodą w pełnieniu obowiązków przez zastępcę rzecznika dyscyplinarnego jego obowiązki powinien przejąć zastępca rzecznika z innego okręgu, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. W tym kontekście nie można uznać za prawidłową sytuacji, w której wobec przeszkody w pełnieniu funkcji zastępcy rzecznika dyscyplinarnego dochodzi do przedłużania postępowania dyscyplinarnego, bowiem powoduje to stan niepewności prawnej i stanowi o zachwianiu równości stron postępowania. Wobec powyższego należało uznać, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem określonego w art. 460 k.p.k. terminu i pozostawić je bez rozpoznania na podstawie art. 430 k.p.k. w związku z art. 128 u.s.p. wyrażając pogląd, iż termin do złożenia zażalenia rozpoczął się z chwilą doręczenia odpisu uchwały temu Sądowi Apelacyjnemu, którego sędzią był zastępca rzecznika dyscyplinarnego.