I KA 22/23

Izba Karna2025-01-16

Skład orzekający: Antoni Bojańczyk, Stanisław Stankiewicz, Ryszard Witkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy środek karny w postaci zakazu zajmowania stanowiska dowódcy jednostki wojskowej powinien zostać uchylony w sytuacji, gdy oskarżony został skazany za przestępstwo popełnione w związku z pełnieniem tej funkcji, ale wyrok w tej części nie został zaskarżony przez prokuratora?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy uchylił środek karny, uznając, że jego utrzymanie w mocy byłoby nieuzasadnione w sytuacji, gdy wyrok w zakresie skazania nie został zaskarżony przez prokuratora, a środek karny był ściśle związany z funkcją, której dotyczyło skazanie. Sąd podkreślił, że brak zaskarżenia przez prokuratora wyroku w części dotyczącej skazania, a tym samym niekwestionowanie winy oskarżonego w tym zakresie, nie oznacza automatycznie, że środek karny musi zostać utrzymany w mocy, zwłaszcza gdy jego cel został już w pewnym stopniu zrealizowany lub stał się nieadekwatny do sytuacji procesowej.

Stan faktyczny

Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie skazał mjr. R. Z. z art. 338 § 1 k.k. i orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu zajmowania stanowiska dowódcy jednostki wojskowej. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Prokurator nie zaskarżył wyroku w części dotyczącej skazania.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy zmienił zaskarżony wyrok, uchylając punkt dotyczący środka karnego, a w pozostałym zakresie wyrok utrzymał w mocy. Oskarżony został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.

Pełny tekst orzeczenia

I KA 22/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Stanisław Stankiewicz SSN Ryszard Witkowski Protokolant Monika Zawadzka przy udziale por. Ewy Romankiewicz prokuratora Prokuratury Regionalnej w Warszawie w Departamencie do Spraw Wojskowych Prokuratury Krajowej w sprawie mjr. R. Z. oskarżonego z art. 338 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 16 stycznia 2025 r., apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 lipca 2023 r., sygn. akt So. 3/23, 1. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uchyla pkt II dotyczący środka karnego; 2. w pozostałym zakresie wyrok utrzymuje w mocy; 3. obciąża oskarżonego kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze, zasądzając od mjr. R. Z. na rzecz Skarbu Państwa opłatę za drugą instancję w kwocie 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych). Stanisław Stankiewicz Antoni Bojańczyk Ryszard Witkowski ł.n r.g. I KA 22/23 2

Powiązane orzeczenia

Rw 403/75 1975-12-19Czy skazanie za czyn, który był przedmiotem kary dyscyplinarnej orzeczonej przez dowódcę jednostki wojskowej, jest dopuszczalne, jeśli wniosek o ściganie karne nie został złożony przez przełożonego dowódcy po uchyleniu k…
Rw 724/84 1985-01-08Czy wyrok umarzający postępowanie karne z powodu znikomego stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu, jednocześnie uznający sprawcę za winnego popełnienia tego przestępstwa, jest zgodny z prawem?
I KA 10/20 2021-02-24Czy Sąd Najwyższy powinien uchylić wyrok sądu wojskowego i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, a także zmienić wyrok w części dotyczącej wymiaru kar i środków karnych, w sytuacji gdy apelacje prokuratora i obrońcó…
I KK 317/24 2024-11-21Czy sąd wojskowy, rozpoznając wniosek prokuratora o skazanie bez rozprawy (art. 335 § 2 k.p.k.), może wydać wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne, nie rozpoznając uprzednio tego wniosku?
Rw 1001/85 1985-11-05Czy obrońca może skutecznie wnieść rewizję od wyroku skazującego za przestępstwo uchylania się od służby wojskowej, podnosząc zarzut rażąco surowej kary i wnosząc o warunkowe zawieszenie jej wykonania?

Powołane przepisy

art. 338 § 1 KK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy